İbrahim

Bu olay Kayseri'nin Bünyan ilçesi'nde yasanmştır. Olay Alfred
Hitchcock'un meshur korku filmlerini bile çok gerilerde bırakacak kadar
tüyler ürpertici. Gece bindiğiniz otomobilde direksiyonda kimse yoksa neyapardınız?

Bu olay Kayseri-Bünyan ilçesi sinirlari içerisinde yasanmistir ki,olayın
kendi Alfred Hitchcock'un meshur korku filmlerini bile çok gerilerde birakacak kadar tüyler ürpertici.

Kendisi Bünyan'li olmayan, politikayla uğraşmis ve halen Kayseri'de yaşayan
işadamı, Bünyan sınırında, Kayseri Malatya kara yolu üzerinde, bir benzin
istasyonuna girer.Lokantaya oturur ve orada kalabalık toplulukla birlikte bir ufak rakı içer.

Yürüyüş mesafesindeki Bünyan'a gitmek için, lokantadan çıkar.
Ancak dşarısı hem zifiri karanlik hem de korkunç bir kar-tipi fırtınası
baslamştır. Benzin istasyonuna yaklaşık 300 metre mesafedeki, Bünyan'a
dönüs yolu kenarına varır. Oradan geçen bir arabaya binip, Bünyan'a ulasma derdindedir.

Fırtına daha da şiddetlenir. Adam bir-kaç adım ötesini bile görememektedir.
Gelip-geçen bir araba da yoktur. Nihayet karanlıklar içerisinde,
hayalet gibi yavas yavas yaklasan bir arabanin iki farıni fark eder.
Arabanin, tam önünde yavaslamasıyla birlikte hemen arka kapıyı açar ve
arabaya biner. Kapıyı kapatır, araba yeniden hareket eder. içeridekilere
merhaba demek ister. Ama o da ne?

Araba da kimse olmadı gibi, direksiyonda da kimse yok.
Birden paniğe kapılır. Korkuyla, hemen arabadan atlayıp, oradan kosarak uzaklasmak ister
ama hem araba hızlanmş, hem de korku ile dizleri baglanmş, hareket edemez
hale gelmiştir. Araba keskin bir viraja dogru yaklaır. Adam dua etmeye baslar.

Tüm günahlari için tövbe eder. Arabayı durdurması için Allaha yalvarır.
Tam bu esnada, pencereden bir el uzanır ve direksiyonu kıvırarak, sert virajdan
arabanın dogru yola dönmesini sağlar. Her tehlikeli dönemece yaklaştıkça,
Allah'a yalvarş ve yakarı artar ve her seferinde de bir el dişarıdan uzanıp, direksiyonu çevirir.

Sonunda kendisini biraz toparlar, ayaklarını kımıldatır.
"Ya Allah koru beni..." deyip, kapıyı açmasıyla birlikte, kendisini arabadan dişarı fırlatır.
Bir kaç takla attıktan sonra, şarampolde kendisine gelir.
Defalarca ç Kulfu-bir Elham okuyarak, Bünyan'a yürüyerek ulaırr ve bir kahvehaneye girer. Üstübaşı ıslak ve şok haldedir.

Kendisini tanıyanlar hemence sobanın baına alırlar. Eline
bir çay verirler. Bir müddet sonra kendisine gelip, sesi titreyerek, başına gelen
doğa üstü ve korkunç olayı anlatır. Olayı dinleyenler inanmak istemeseler
de, anlatan kişinin aklı baında ve toplumsal sorumluluk taşıyan bir pozisyonda olduğunu bildiklerinden,
herkeste derin bir sessizlik olusur.

Yaklaşık yarım saat sonra, aynı kahvehaneye Koyunabdal Köyü'nden iki kişi
girer. Bir masaya oturur ve iki bardak çay söylerler. Bu arada, gelenlerden birisi, diğerine şunları söyler : Hasan Yıldız baksana, şu sobanin baında oturan geri zekalı,bizim
araba yolda kalınca, biz arabayı iterken, arabaya binip-inen kişi değil mi?

sokrates

Evet bu gerçek olmuş daha öncede duymuştum.

__________________
Murat CAN/Kastamonu/C�DE/1973 Arh-

ALABALIK HASTASI
ÖNCE VATAN GER�S� TEFARRUAT

Admiral

Çok güzel, sonu güzel bağlanmış.

__________________
Hüseyin
1964-İstanbul
0Rh+

MarkoPaşa

: dehşet verici bişey bu valla

__________________
Alpay
A rh (-) 1976
İstanbul

Her lafa verecek bir cevabım vardır...
Fakat; bir laf''a bakarım "laf" mı diye,
Bir de söyleyene bakarım "adam" mı diye...

Nihat Nadir SUNAR

Adamda kafa zaten olmuşDışarıda zaten rüzgarın da vermiş olduğu sersemlikle ve sarhoşluk bir araya gelince bu olay meydana gelmiş.Soğuk bile adamı ayıltamamış.O ufak içtiğini zannediyor ama kelle çok sağlam yapılmış belliki

__________________
Nihat Nadir SUNAR / Samsun /1960 / B rh+

Kazım

Çok güzeldi

Edward_norton

tüyler ürpertici

__________________
Aydin / Istanbul / 1980 / A rh+


Kaderin efendisi, ruhun kaptaniyim ben...

Bedir

COk güzel bir son bayıldım ya

__________________

Asi ve mavi

__________________
Didem- 1986
0 RH (+)
_______________

Koku, tat, sıcak... Sende her aradığım vardı.
Seni soğuk bulanlar, ısıtamayanlardı.

Ulas

Valla ben ilk kez dün gece saat 2 gibi okudum Didem, önce hafif bir küçümsemeyle başladım, sonra klasik bilmemkaçıncı boyut hikayesi midir acaba dedim. Ama çocukluğumdan beridir böyle ürperti verici öykülere ilgim vardır, anlatmayı da pek severim, birden o heyecana kapılmışken gülmeye başladım falan...
Yani oldukça "karmaşık" duygular içerisindeydim

__________________
Ulaş
İstanbul-1978
A Rh(+)

Memleketim, memleketim, memleketim,
Ne kasketim kaldı senin ora işi, ne yollarını taşımış ayakkabım,
Son mintanın da sırtımda paralandı çoktan, Şile bezindendi.
Sen şimdi yalnız saçımın akında, enfarktında yüreğimin, alnımın çizgilerindesin
memleketim, memleketim, memleketim...