emotioNurse

TEBESSÜM

Küçük kız, hüzünlü bir yabancıya gülümsedi. Bu gülümseme adamın kendisini daha iyi hissetmesine sebep oldu. Bu hava içinde yakın geçmişte kendisine yardım eden bir dosta teşekkür etmediğini hatırladı. Hemen bir not yazdı, yolladı.
Arkadaşı bu teşekkürden o kadar keyiflendi ki, her öğlen yemek yediği lokantada garsona yüklü bir bahşiş bıraktı.
Garson, ilk defa böyle bir bahşiş alıyordu. Akşam eve giderken, kazandığı paranın bir parçasını her zaman köşe başında oturan fakir adamın şapkasına bıraktı.
Adam öyle ama öyle minnettar oldu ki... İki gündür boğazından aşağı lokma geçmemişti. Karnını iki günden beri ilk defa doyurduktan sonra, bir apartman bodrumundaki odasının yolunu ıslık çalarak tuttu. Öyle neşeliydi ki, bir saçak altında titreyen köpek yavrusunu görünce, kucağına alıverdi.
Küçük köpek gecenin soğuğundan kurtulduğu için mutluydu. Sıcak odada sabaha kadar koşuşturdu. Gece yarısından sonra apartmanı dumanlar sardı. Bir yangın başlıyordu. Dumanı koklayan köpek öyle havlamaya başladı ki, önce fakir adam uyandı, sonra bütün apartman kalktı.
Anneler, babalar dumandan boğulmak üzere olan yavrularını kucaklayıp, ölümden kurtardılar.
Bütün bunların hepsi, bir TEBESSÜM’ün sonucuydu…
.................................................. ......................................

KURBAĞA MİSALİ HAYAT DERSİ

Günlerden bir gün kurbağa yarışı düzenlenmiş. Hedef yüksek bir kulenin tepesiymiş…
Kalabalık onları görmek ve alkışlamak için toplanmış.
Yarış başlamış. Ve şöyle konuşuyorlarmış aralarında;
« Boşuna! Nasıl olsa başaramayacaklar... »
Kurbağalar yavaş yavaş cesaretlerini kaybetmeye başlamışlar. Yalnız bir tanesi bütün gücüyle tırmanmaya devam ediyormuş...
Ve insanlar konuşmaya devam ediyorlarmış
« hakikaten yazık! Nasıl olsa tepeye varamayacaklar ! »
Ve kurbağalar yenilgiyi kabullenmek zorunda kalmışlar... Bir tanesi hariç! O, bütün koşullara rağmen devam ediyormuş.
Sonuçta, o bir tanesi hariç, hepsi yarışı terk etmişler... O ise kulenin tepesine tek başına çıkabilmiş...
Herkes şaşkınlık içinde bunu nasıl başardığını merak etmiş!
İçlerinden bir tanesi ona yaklaşıp bu yarışı nasıl tamamladığını sormuş...
Ve görmüş ki...
O sağırmış!
...siz siz olun negatif duygular taşıma alışkanlığı olan insanları dinlemeyin! Çünkü onlar sizin yüreğinizde taşıdığınız en güzel umutları yok ederler!
İşittiğiniz veya okuduğunuz sözlerin ne denli tesirli olduklarını bilin...
Ve her zaman pozitif düşünün!

__________________

Deniz

Teşekkürler canım. Çok güzel yazılar bunlar. Paylaştığın için teşekkürler.

Admiral

Birbirinden güzel iki ayrı hikaye,teşekkürler Duygu..

Bu arada ben de sağırım

__________________
Hüseyin
1964-İstanbul
0Rh+

emotioNurse

rica ederim canımm. hoşuna gittiyse ne mutlu bana

__________________

emotioNurse

o zaman sen baştan ŞAMPİYONSUN Hüseyin abim

__________________

_ALP_

teşekkürler ablacım gercekten ders çıkartılması gereken hikayeler.eline emeğine sağlık

__________________
ALP
30/11/1975
İSTANBUL
B.RH(+)

alpozuduru@hotmail.com

Admiral

Hikayeci Markopaşa'nın hiç hoşuna gitmeyecek bu durum

__________________
Hüseyin
1964-İstanbul
0Rh+

emotioNurse

yok canım estağfurullah ne haddime ona rakip olmak

__________________

emotioNurse

hiç önemli değilll abicim, aslında çok planımız vardı hemşireler olarak, yapılacak çok şey vardı fakat bir türlü olmadı. okul, staj...
ben de böyle ufak tefek şeylerle affettirmeye çalışıyorum kendimi

__________________

MarkoPaşa

Teşekkürler Duygu ikiside çok güzeldi

__________________
Alpay
A rh (-) 1976
İstanbul

Her lafa verecek bir cevabım vardır...
Fakat; bir laf''a bakarım "laf" mı diye,
Bir de söyleyene bakarım "adam" mı diye...