Tanıyan varsa Balıkçı çin çin'in akıbeti

onder · 13-09-2008, 04:31

Daha ortaokul zamanlarımda, yani balıkçılığa ve hayata yeni başladığım yıllardı. Henüz kadıköydeki modern arıtma tesisi yapılmadan, hatta daha inci burnu yeni yeni düzenlenirken, oradaki toprak tepelerinin arasında bata çıka, kimi zaman tepelerden seke seke balığa gittiğimiz, daha kamışımızın bile olmadığı zamanlardı. Sahilden topladığımız misina parçaları ve iğnelerle körlemesine yaptığımız çapariler ve el oltalarıyla balığa çıkardık. O zamanlar Kadıköy salı pazarındaki haftasonları kurulan Romen pazarı bile kurulmamıştı daha. Kamışlarıyla balığa çıkan abilere imrenerek bakar kendi kamışımızın olacağı günleri hayal ederek balık tutmaya giderdik. Arıtma tesisinden akan pis suya kıraçeler çok rağbet ettiği ve her daim orada balık olduğu için 3-4 arkadaş ellerimizde el oltaları çıkardık birer kayanın üstüne istavrit tutmaya çalışırdık.
Oradaki gediklilerle konuşup balık tutmanın inceliklerini öğrenmeye çalışırdık. Konuştuğumuz kişilerden birisi vardı kendine çin çin derdi asıl adını hiç bir zaman öğrenemedim. Kim olduğunu nerede yatıp kalktığını ne yiyip ne içtiğini asla bilemedim. Tek bildiğim yaptığı çaparilerin bir fenomen olduğu ve onun üstüne çapari yapan ve yaptığı çaparilerle o kadar iyi balık tutan bir kişiyi daha bu gün dahi göremedim.
Yaklaşık 1.65-1.75 boylarında suratı yaşlılıktan ve şaraptan iyice kararmış, çok güleç yüzlü birisiydi. Sorduğumuz her türlü soruya sıkılmadan cevap verir bildiği her şeyi bize anlatırdı. Külüstür bir bisiklet ile balığa gelir, günlük tuttuğu balığı moda da satar kazandığı parayı da şarap ve yemek parası yaparak geçinirdi. Her zaman bize derdi ki oğlum derdi kimsenin kovasında balık olmaz benim kovamda mutlaka balık olur. Gerçekten de öyleydi; her kes atıp boşa çekerken onun oltasında mutlaka 1-2 balık olurdu. Biz ona imrenerek bakar ilerde ustalık açısından onun gibi olmak isterdik.
Daha o ufak yaşımıza bakmadan arkadaş bellemişti bizi. Her başından geçeni anlatırdı. Hatta bir gün çok içip de kayalarda sızmış, sabah yengeçlerin dürtmesiyle uyandığını anlatmıştı. Ne kadar keyifle dinlediysem hala aklımda kalmış. Kadıköye gelmediği zamanlarda Galata köprüsüne takılır, oradan tuttuğu balığı satarmış. Buradan karşıda oturduğunu çıkarmıştık çocuk aklımızla, hem arada vapurla geçtiğini de anlatırdı. Muhtemelen vapur parası olmadığı zaman oraya gidiyordu.
Yaptığı çaparileri asla satmazdı ben hiç sattığını görmedim. Nasıl bir ustalıkla yapayorsa hiç balıksız yollamadı onu o takımları.
O zamanlar yıkılan cafe ler daha yapılmadan oraya tezgah açan dinçer abi vardı. İşsiz olduğu için tezgah açar yaptığı çaparileri satardı. Üzerimde emeği çoktur. Düğümsüz çapari bağlamayı ondan öğrendim ben (ilerde fırsat bulursam onun hakkında da yazacağım. Tanıyan varsa lütfen bildirsin. Onunla bir kere daha konuşmak eskileri yad etmek isterim. Ziraat bankasında çalıştığını, kurbağalı derede teknesi olduğunu biliyorum sadece. Moda da takım satan Kazım abi de tanır ). O da onun iyi arkadaşlarından dı ne zaman birbirlerini görseler şakalaşır, birbirlerine takılırlardı. Yaz gelsin, okul bitsin de kendimizi oralara atalım diye can atardık. Okulun son günleri istavrit başlama zamanı olduğu için, son hafta okula gitmez balığa kaçardık mutlaka.
Sonra sonra gelmez oldu çin çin ve hiç haber alamadık ondan.
Zaman geçti ben büyüdüm. Artık kadıköyden başka yerlere de tek başımıza gider olmuştuk. En son bundan dört beş sene önce Galata köprüsünde gördüm. Akıbetini bilmiyorum. Hiç sanmıyorum ama. Eğer onu eskilerden tanıyan birileri varsa bu sitede lütfen bana başına neler geldiğini anlatabilir mi. Eğer yaşıyorsa nerede yaşadığını bilen birisi bana yazarsa ona elimden geldiğince yardım etmek istiyorum.

~~cavitseker~~ · 13-09-2008, 04:53

Güzel konu inşallah bulursun.

Okyanusca · 13-09-2008, 07:38

Alıntı:

onder tafarından gönderildi

Daha ortaokul zamanlarımda, yani balıkçılığa ve hayata yeni başladığım yıllardı. Henüz kadıköydeki modern arıtma tesisi yapılmadan, hatta daha inci burnu yeni yeni düzenlenirken, oradaki toprak tepelerinin arasında bata çıka, kimi zaman tepelerden seke seke balığa gittiğimiz, daha kamışımızın bile olmadığı zamanlardı. Sahilden topladığımız misina parçaları ve iğnelerle körlemesine yaptığımız çapariler ve el oltalarıyla balığa çıkardık. O zamanlar Kadıköy salı pazarındaki haftasonları kurulan Romen pazarı bile kurulmamıştı daha. Kamışlarıyla balığa çıkan abilere imrenerek bakar kendi kamışımızın olacağı günleri hayal ederek balık tutmaya giderdik. Arıtma tesisinden akan pis suya kıraçeler çok rağbet ettiği ve her daim orada balık olduğu için 3-4 arkadaş ellerimizde el oltaları çıkardık birer kayanın üstüne istavrit tutmaya çalışırdık.
Oradaki gediklilerle konuşup balık tutmanın inceliklerini öğrenmeye çalışırdık. Konuştuğumuz kişilerden birisi vardı kendine çin çin derdi asıl adını hiç bir zaman öğrenemedim. Kim olduğunu nerede yatıp kalktığını ne yiyip ne içtiğini asla bilemedim. Tek bildiğim yaptığı çaparilerin bir fenomen olduğu ve onun üstüne çapari yapan ve yaptığı çaparilerle o kadar iyi balık tutan bir kişiyi daha bu gün dahi göremedim.
Yaklaşık 1.65-1.75 boylarında suratı yaşlılıktan ve şaraptan iyice kararmış, çok güleç yüzlü birisiydi. Sorduğumuz her türlü soruya sıkılmadan cevap verir bildiği her şeyi bize anlatırdı. Külüstür bir bisiklet ile balığa gelir, günlük tuttuğu balığı moda da satar kazandığı parayı da şarap ve yemek parası yaparak geçinirdi. Her zaman bize derdi ki oğlum derdi kimsenin kovasında balık olmaz benim kovamda mutlaka balık olur. Gerçekten de öyleydi; her kes atıp boşa çekerken onun oltasında mutlaka 1-2 balık olurdu. Biz ona imrenerek bakar ilerde ustalık açısından onun gibi olmak isterdik.
Daha o ufak yaşımıza bakmadan arkadaş bellemişti bizi. Her başından geçeni anlatırdı. Hatta bir gün çok içip de kayalarda sızmış, sabah yengeçlerin dürtmesiyle uyandığını anlatmıştı. Ne kadar keyifle dinlediysem hala aklımda kalmış. Kadıköye gelmediği zamanlarda Galata köprüsüne takılır, oradan tuttuğu balığı satarmış. Buradan karşıda oturduğunu çıkarmıştık çocuk aklımızla hem arada vapurla geçtiğini de anlatırdı. Muhtemelen vapur parası olmadığı zaman oraya gidiyordu.
Yaptığı çaparileri asla satmazdı ben hiç sattığını görmedim. Nasıl bir ustalıkla yapayorsa hiç balıksız yollamadı onu o takımları.
O zamanlar yıkılan cafe ler daha yapılmadan oraya tezgah açan dinçer abi vardı. İşsiz olduğu için tezgah açar yaptığı çaparileri satardı. Üzerimde emeği çoktur. Düğümsüz çapari bağlamayı ondan öğrendim ben (ilerde fırsat bulursam onun hakkında da yazacağım. Tanıyan varsa lütfen bildirsin. Onunla bir kere daha konuşmak eskileri yad etmek isterim. Ziraat bankasında çalıştığını, kurbağalı derede teknesi olduğunu biliyorum sadece. Moda da takım satan Kazım abi de tanır ). O da onun iyi arkadaşlarından dı ne zaman birbirlerini görseler şakalaşır, birbirlerine takılırlardı. Yaz gelsin, okul bitsin de kendimizi oralara atalım diye can atardık. Okulun son günleri istavrit başlama zamanı olduğu için, son hafta okula gitmez balığa kaçardık mutlaka.
Sonra sonra gelmez oldu çin çin ve hiç haber alamadık ondan.
Zaman geçti ben büyüdüm. Artık kadıköyden başka yerlere de tek başımıza gider olmuştuk. En son bundan dört beş sene önce Galata köprüsünde gördüm. Akıbetini bilmiyorum. Hiç sanmıyorum ama. Eğer onu eskilerden tanıyan birileri varsa bu sitede lütfen bana başına neler geldiğini anlatabilir mi. Eğer yaşıyorsa nerede yaşadığını bilen birisi bana yazarsa ona elimden geldiğince yardım etmek istiyorum.

Sevgili Onder,

Esine benzerine nadir rastlanilacak samimiyetle yazilmis...Muhtesem bir sevgi var icinde...Boylesine sevebilecek, dostunu arkadasini boylesine gonlune yazabilecek bir insan oldugun icin seni kutluyorum...Umarim dostunu hayirli haberlerle bulursun.Yazinin icersinde Turk Insaninin melodramatik ama bir o kadarda gercek izlerini ve renklerini gordum.Bana bizim balikciligimizin ruhunu, icinde barindirdigi bu muthis karakterlerin sicakligini bir kez daha hatiratti ve yasatti...Gozlerim doldu diye itiraf etmessem ayip ederim...

Sag olasin...

onder · 13-09-2008, 12:32

Alıntı:

Okyanusca tafarından gönderildi

Sevgili Onder,

Esine benzerine nadir rastlanilacak samimiyetle yazilmis...Muhtesem bir sevgi var icinde...Boylesine sevebilecek, dostunu arkadasini boylesine gonlune yazabilecek bir insan oldugun icin seni kutluyorum...Umarim dostunu hayirli haberlerle bulursun.Yazinin icersinde Turk Insaninin melodramatik ama bir o kadarda gercek izlerini ve renklerini gordum.Bana bizim balikciligimizin ruhunu, icinde barindirdigi bu muthis karakterlerin sicakligini bir kez daha hatiratti ve yasatti...Gozlerim doldu diye itiraf etmessem ayip ederim...

Sag olasin...

Çok teşekkür ederim. Yazımı beğenmenize çok memnun oldum. Biraz olsun buraları hatırlattıysam ne mutlu bana.

onder · 13-09-2008, 12:33

Alıntı:

cavitseker tafarından gönderildi

Güzel konu inşallah bulursun.

Teşekkür ederim.

**agartan** · 13-09-2008, 18:08

Hala buralardaysa mutlaka bulursun

onder · 15-09-2008, 23:47

Alıntı:

agartan tafarından gönderildi

Hala buralardaysa mutlaka bulursun

Buralarda olduğunu hiç sanmıyorum. Keşke bulsam da konuşsam.

Alper · 16-09-2008, 02:44

Önder hocam çok güzel bir yazı teşekkür ederim.
Moda- Kadıköy benim içinde vazgeçilmez. Sizin kadar olmasa da beni buralar büyüttü diyebilirim.
Bu akşam Kazım abiyle sohbet ettik, bu yazıyı daha önce okusaydım sorabilirdim belki.

onder · 16-09-2008, 09:51

Alıntı:

Alper tafarından gönderildi

Önder hocam çok güzel bir yazı teşekkür ederim.
Moda- Kadıköy benim içinde vazgeçilmez. Sizin kadar olmasa da beni buralar büyüttü diyebilirim.
Bu akşam Kazım abiyle sohbet ettik, bu yazıyı daha önce okusaydım sorabilirdim belki.

Olsun bir daha gördüğünde sorarsın.

Emre · 16-09-2008, 13:11

Önder umarım Çin çin abine kavuşursun. Bizim buralarda öyle çağrılan birini hiç duymadım, belki başka yerlere takılan arkadaşlarımızın duymuşluğu görmüşlüğü vardır.

13-09-2008, 04:31	#1 (permalink)
onder senior Member Giriş: Aug 2007 Konum: Gönlüm Kadıköylü ikametim Kartal Yaş: 30 Mesaj: 1,081	Tanıyan varsa Balıkçı çin çin'in akıbeti Daha ortaokul zamanlarımda, yani balıkçılığa ve hayata yeni başladığım yıllardı. Henüz kadıköydeki modern arıtma tesisi yapılmadan, hatta daha inci burnu yeni yeni düzenlenirken, oradaki toprak tepelerinin arasında bata çıka, kimi zaman tepelerden seke seke balığa gittiğimiz, daha kamışımızın bile olmadığı zamanlardı. Sahilden topladığımız misina parçaları ve iğnelerle körlemesine yaptığımız çapariler ve el oltalarıyla balığa çıkardık. O zamanlar Kadıköy salı pazarındaki haftasonları kurulan Romen pazarı bile kurulmamıştı daha. Kamışlarıyla balığa çıkan abilere imrenerek bakar kendi kamışımızın olacağı günleri hayal ederek balık tutmaya giderdik. Arıtma tesisinden akan pis suya kıraçeler çok rağbet ettiği ve her daim orada balık olduğu için 3-4 arkadaş ellerimizde el oltaları çıkardık birer kayanın üstüne istavrit tutmaya çalışırdık. Oradaki gediklilerle konuşup balık tutmanın inceliklerini öğrenmeye çalışırdık. Konuştuğumuz kişilerden birisi vardı kendine çin çin derdi asıl adını hiç bir zaman öğrenemedim. Kim olduğunu nerede yatıp kalktığını ne yiyip ne içtiğini asla bilemedim. Tek bildiğim yaptığı çaparilerin bir fenomen olduğu ve onun üstüne çapari yapan ve yaptığı çaparilerle o kadar iyi balık tutan bir kişiyi daha bu gün dahi göremedim. Yaklaşık 1.65-1.75 boylarında suratı yaşlılıktan ve şaraptan iyice kararmış, çok güleç yüzlü birisiydi. Sorduğumuz her türlü soruya sıkılmadan cevap verir bildiği her şeyi bize anlatırdı. Külüstür bir bisiklet ile balığa gelir, günlük tuttuğu balığı moda da satar kazandığı parayı da şarap ve yemek parası yaparak geçinirdi. Her zaman bize derdi ki oğlum derdi kimsenin kovasında balık olmaz benim kovamda mutlaka balık olur. Gerçekten de öyleydi; her kes atıp boşa çekerken onun oltasında mutlaka 1-2 balık olurdu. Biz ona imrenerek bakar ilerde ustalık açısından onun gibi olmak isterdik. Daha o ufak yaşımıza bakmadan arkadaş bellemişti bizi. Her başından geçeni anlatırdı. Hatta bir gün çok içip de kayalarda sızmış, sabah yengeçlerin dürtmesiyle uyandığını anlatmıştı. Ne kadar keyifle dinlediysem hala aklımda kalmış. Kadıköye gelmediği zamanlarda Galata köprüsüne takılır, oradan tuttuğu balığı satarmış. Buradan karşıda oturduğunu çıkarmıştık çocuk aklımızla, hem arada vapurla geçtiğini de anlatırdı. Muhtemelen vapur parası olmadığı zaman oraya gidiyordu. Yaptığı çaparileri asla satmazdı ben hiç sattığını görmedim. Nasıl bir ustalıkla yapayorsa hiç balıksız yollamadı onu o takımları. O zamanlar yıkılan cafe ler daha yapılmadan oraya tezgah açan dinçer abi vardı. İşsiz olduğu için tezgah açar yaptığı çaparileri satardı. Üzerimde emeği çoktur. Düğümsüz çapari bağlamayı ondan öğrendim ben (ilerde fırsat bulursam onun hakkında da yazacağım. Tanıyan varsa lütfen bildirsin. Onunla bir kere daha konuşmak eskileri yad etmek isterim. Ziraat bankasında çalıştığını, kurbağalı derede teknesi olduğunu biliyorum sadece. Moda da takım satan Kazım abi de tanır ). O da onun iyi arkadaşlarından dı ne zaman birbirlerini görseler şakalaşır, birbirlerine takılırlardı. Yaz gelsin, okul bitsin de kendimizi oralara atalım diye can atardık. Okulun son günleri istavrit başlama zamanı olduğu için, son hafta okula gitmez balığa kaçardık mutlaka. Sonra sonra gelmez oldu çin çin ve hiç haber alamadık ondan. Zaman geçti ben büyüdüm. Artık kadıköyden başka yerlere de tek başımıza gider olmuştuk. En son bundan dört beş sene önce Galata köprüsünde gördüm. Akıbetini bilmiyorum. Hiç sanmıyorum ama. Eğer onu eskilerden tanıyan birileri varsa bu sitede lütfen bana başına neler geldiğini anlatabilir mi. Eğer yaşıyorsa nerede yaşadığını bilen birisi bana yazarsa ona elimden geldiğince yardım etmek istiyorum. __________________ Önder 17-10-1978 0 Rh (+) Pozitif/İstanbul Doğru ağaç, fırtınada eğilir ama yıkılmaz... Gerçek avcı doğayı tahrip etmez, korumaya çalışır, genç hayvanı avlamaz, et peşinde koşmaz. Çünkü biz doğayı çocuklarımızdan miras aldık. Onu korumak sadece bize değil çocuklarımıza da en büyük hediyedir. Balıkla dolu dolu geçen 17 sene.... Bu mesaj en son " 13-09-2008 " tarihinde saat 12:29 itibariyle onder tarafından düzenlenmiştir....

13-09-2008, 18:08	#6 (permalink)
agartan Moderatör Giriş: Mar 2008 Konum: Istanbul Yaş: 42 Mesaj: 3,076	Hala buralardaysa mutlaka bulursun __________________ Şeref Ağartan İstanbul 0RH+ Stop Wishing Go Fishing http://www.picturelines.com

16-09-2008, 02:44	#8 (permalink)
Alper senior Member Giriş: May 2007 Konum: İstanbul Yaş: 27 Mesaj: 638	Önder hocam çok güzel bir yazı teşekkür ederim. Moda- Kadıköy benim içinde vazgeçilmez. Sizin kadar olmasa da beni buralar büyüttü diyebilirim. Bu akşam Kazım abiyle sohbet ettik, bu yazıyı daha önce okusaydım sorabilirdim belki. __________________ ALPER - 1981 - İSTANBUL - İZMİR / A rh(+) İnsan mı hünerli? Olta mı akıllı? Balık mı aç?

16-09-2008, 13:11	#10 (permalink)
Emre Expert Member Giriş: May 2007 Konum: İstanbul Yaş: 27 Mesaj: 5,255	Önder umarım Çin çin abine kavuşursun. Bizim buralarda öyle çağrılan birini hiç duymadım, belki başka yerlere takılan arkadaşlarımızın duymuşluğu görmüşlüğü vardır. __________________ Emre - 1981 - A Rh (+) İstanbul/Yeşilköy

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

13-09-2008, 04:53	#2 (permalink)
~~cavitseker~~ XX ÜYELİK İPTAL XX Giriş: May 2008 Yaş: 43 Mesaj: 105	Güzel konu inşallah bulursun.

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)