Admiral

Denizin tam ortasında anafor. Bilmeyenlere tarif edeyim. Deniz sanki aşağıdaki bir çukura akıyor. Döne, döne halkalar halinde büyüyen bu anafor etrafında ne varsa içine çekiyor. Büyülenmiş gibi seyrediyorum. Hem anaforu hem de anaforun kıyısında teknedeki balıkçıları... Sevgili Atilla Gökçe; "Ölümün kıyısında balık avı" dedi. Sonra yanımda, her fırsatta "Bu ülkede yaşanmaz be dostum" diyen Zonguldaklı barmen Abdullah'a sordum; "Şu tekneler anaforun kıyısında bir hata yapsalar... Hani diyorum tekne bozulsa? Ya da dalgınlık işte..." diyorum... Abdullah gülümsüyor, "Her yıl 5-6 balıkçı, tekneleriyle bu anafora kapılıp gider. Sonra da kilometrelerce ileride çıkarlar." Hay Allah!..

Oysa Norveç'in denizinde o kadar çok balık var ki. Elini bile uzatsan tutarsın. Bir de "Beyaz Kartal"lar!. Bir Beşiktaşlı olarak o beyaz kartalları deniz üzerinde bolca görmek inanılmaz güzeldi. Norveç'de beni etkileyen işte bu tablo. Bir şey daha var. Caddede karşıya mı geçmek istiyorsun? Ayağını uzattığın an bütün arabalar duruyor. İşte bu keyfi yaşamak için caddede zik zak çizerek gidiyorum. Hop burada, hop karşı caddede. Eh yani Türkiye'de yaya geçidinde karşıya geçmek için çok bekleyen biri olarak bu da bir keyif canım. (Hadi size bir itiraf. Işık yoksa beklerim. Bu yüzden karım elimden tutup karşıdan karşıya çok geçirmiştir beni.) Bir şey daha beni şaşırttı. O da hiçbir yerde sigara içilmiyor, her barın önünde sigara içip de ikinci sınıf insan muamelesi görenler var. Barlarda hiç kimse "İçki sigarasız olmaz" demiyor. Peki ne var? 18 yaşından büyük gençler kimliklerini gösterip sadece bir bira, 22 yaşından büyükler ise 4 cc'lik bir içki içebiliyor. Barmen Abdullah'a soruyorum. Kafayı bulamayanlar olay çıkarmıyor mu? O da cevaplıyor; "Keşke yapsalar! Yakama yapışıp içki isterlerse bana 300 bin kron tazminat öderler, ayrıca 15 gün de hapis yatarlar."

Anlıyoruz ki burada şişe ile içki istemek bile suç. Norveç olağanüstü doğa güzelliğine sahip bir ülke. Ama 10 günlük yazı var. Denize giren de donar. O güzelim doğanın içinde harika evler var. Ama çevre ile ilişkiler sıfır. Herkes kendi başına ama yapayalnız. Soruyoruz ve öğreniyoruz: Norveç safi gelir olarak dünyanın en varlıklı ülkesi. Demir madenleri, petrolleri var. Bazı petrol bölgelerini kullanmıyorlar, onları gelecek kuşaklara bırakmışlar. Yani kimsenin iş, aş derdi yok. Sağlık sorunu yok. "Eh bu ülkede herkes mutlu ve müreffeh" diyorsunuz ya... Yanıldınız efendim. En çok intiharlar Norveç'te. En çok kadınların dövüldüğü ülke Norveç... En çok alkoliğin olduğu ülke de Norveç... Yani varlık içinde yokluk çeken Norveç'te cinsel suçlar, tacizler de üst düzeyde... "Böyle bir ülkede mutlu insanlar var mı, yok mu" derseniz "Var" derim. Onlar da bizim Türkler. Konya'nın Tavşanlı ilçesinden giden 2 bin Türk, bugün Norveç'te sorunlu ama mutlu yaşıyor. Ayrıca Türkiye'de siyasi baskı var diyerek Norveç'e yerleşmişler. Ama en komik olanı da şu; evlenerek Norveç vatandaşı olan bir Türk, belli bir süre sonra karısını boşuyor. Sıkı durun şimdi. Kocasından boşanan bu kadın Türkiye'de, boşandığı adamın oğluyla evleniyor. (Baba oğul şimdi Norveç'te yeniden evlenip kendilerine yepyeni bir hayat kurmuş.) Biz Türkler'de çare tükenmez efendim!...

Sabah gazetesi
Kazım Kanat

__________________
Hüseyin
1964-İstanbul
0Rh+

Birol

Yıllar önce 16 yaşında tüyü bitmemiş bir delikanlı iken Almanyadan Türkiye'ye döndüm.Lise, Üniversite ,askerlik ,evlilik derken bu yaşa geldim.Bu dönemin her safhasında karşılaştığım bir soru vardı.
Neden Döndün?(Almanyadan Türkiye'ye)
Sevdiğim için diyordum insanlara ve suratıma aval aval bakıyorlardı.Kesin bu sınırdışı edilmiştir felan diye kafalarından geçiriyorlardı.Sevgi yeterli bir sebep değildi onlar için.
İlkokulu Türkiyede okumuştum.70li yıllardı,yokluk çekiyorduk.1 Ekmek için Fırın önlerinde saatlerce sıra bekliyordum.Ama ödülüm büyük oluyordu.Sıcacık ,yeni çıkmış bir ekmek.Hele soğuk havalarda ,o ekmeğe sarılıp,sıcaklığı ile kendimi ısıtarak eve gitmenin mutluluğu çocukluk anılarımda kalmıştı almanyada iken.Orda marketlerde her daim ekmek vardı,ama asla sıcak bulamamıştım.
Almancıların izne gelmesini dört gözle beklerdim yazları.Zira onlar bize Alman bilyeleri (misket) getirirlerdi.İçleri rengarenk.Hele koftik dediğimiz iri misketler olursa,mahallede ne havamız olurdu....
Sonra almanya maceram başlayınca sevinmiştim.Orda misket cennetine gidiyordum.İstediğim kadar çok misketim olacaktı..
Ama orda hiçbir çocuk sokakta misket oynamıyorduki.Üstelik ekmeklerde sıcak değildi.Ben misket yoksulu ülkemi özlemiştim.
Ekmeğin sıcaklığını hissetmeyi özlemiştim ama burada (Almanyada) ekmek acı ,ekmek hasret kokuyor.VE sevdiğime döndüm,sıcak ekmeğime ve sokakta misket oynamaya.
Soranlara Sevdiğim için döndüm diyordum.yüzüme aval aval bakıyorlar ve kesin sınırdışı edilmiştir diyorlar..Ama ben bu yaşımda bile ekmeğimi hergün fırından
sıcak sıcak alıyorum,15 dakika çıkmasını beklesem bile.Aynı çocukluğumdaki gibi...

__________________
BİROL -1969
İSTANBUL 0RH-

Gül Ey saf çelişki.
Nice gözkapağının altında
hiçkimsenin uykusu olmamanın sevinci........

Orhan

Yanlış bilmiyorsam Norveç kişi başına düşen milli gelirde dünyada ilk sırada bulunuyordu

Sevgili Abim Kayseri Yahyalı ve Yamula barajlarında görev yaparken Norveçlilerden bahsetmişti sizlerle paylaşmak isterim

Türbin montajını norveç firması üstlenmiş ve 3 kişilik bir ekip gelmiş Kayseriye
Adamlar karlı havada kısa kollu gömlekle dolaşıyorlarmış
Yaşları 60 ın üzerindeymiş
Kendilerine tahsis edilen araçla baraja giderken yanlarına kimseyi almazlarmış,
Önce Abim ve arkadaşları bu konuyu kibirlilik sanmışlar ve dayanamayıp sormuşlar,Aldıkları cevap eynen şu olmuş : Bizim Ülkemizde arabanızda yanınıza aldığınız kişinin can güvenliğinden siz sorumlusunuz,Taksici değilseniz,
Araçta bulunan kişi ailenizden bir kişi değilse,Göreviniz nedeniyle yanınızda bulunmuyorsa,Herhangi bir kaza durumunda direk suçlu olursunuz ve buna göre yargılanırsınız
Montajını yaptıkları Türbin Ufak bir Türbinmiş,Şu an Aladağ / Adana da çalıştığı barajın Türbinini Çinliler yapmış,Kayserideki Türbinin 4 katı büyüklüğünde elektirk üretiminde yarısı kadar kapasitede Fiyat olarak 3/1 fiyatında

Sevgili Kazım KANAT abimin (acil şifalar diliyorum,bildiğim kadarıyla,Bodrumda Küpe takıp tekne turuna çıkacakmış,Sevgili Ahmet ÇAKAR hocamızıda bekliyormuş) yaya geçidi olayını Kazakistanda bende yaşadım
Trafik Işığı olmayan yaya geçitlerinde,yola adımınızı attığınız anda tüm araçlar duruyor ve sizin geçmenizi bekliyor
Türkiye Trafiğini düşündükçe inanın sevgili dostlarım,bu duyguyu hepinizin yaşamasını isterim o kadar haz veriyorki insana Yolun ortasına yatası geliyor

Selamlar Sevgiler

foranimation

müthiş bir makele yazmış kazım ağbi, norveç hakkında bukadar çok şey bilmiyordum...