Sivrice ile ilgili-3

Talip Girgin · 04-03-2008, 05:23

On kişilik grup olarak, Üç arabaya eşyalarımızla tıka basa doluşup, Sivrice’nin küçük limanına indik. Orada kim hangi tekneye bineceğinin küçük bir muhasebesini yaptık Ben Vedat ağabeyimin peşine takıldım Kazım kardeşim de usta balıkçıları gözünden anladığı için peşimize takıldı! Vedat ağabey bir kişi daha alabiliriz deyince, Melih ağabey de bizim tekneye geldi.

Denize açılmamızın ilk dakikalarında Vedat ağabeyimin bu resmi karşısında aklıma
Ernest Hemingway'ın "İhtiyar Balıkçı" adlı hazin öyküsü düştü. Bakın “Can Dündar” bu hikâyeyi nasıl anlatıyor ve yorumluyor.

İHTİYAR BALIKÇI

İhtiyar balıkçı, Karayibler'de 85 gün olta salladıktan ve eve eli boş döndükten sonra bir gün iyice açılıp "büyük balık"ı yakalar.
Lâkin kıyıya dönerken, yedeğine aldığı, teknesinden yarım metre daha büyük olan bu kılıç, yol boyu kan kokusuna gelen canavar köpek balıklarınca didik didik edilir. Bu korkunç mücadeleden elinde kala kala dev balığın iskeleti kalmıştır.

Kan revan içinde, uykusuz ve bitkin sahile yanaşırken "Beni adamakıllı yendiler... Hem de ne yeniş." diye geçirir içinden. Sonra silkinir ve yüksek sesle şunu söyler:
"Yenilmedim aslında, belki biraz fazla açıldım, o kadar..."

Hayat yolculuğumuz da öyle değil midir? Kimi için güzel bir kadındır "büyük balık", kimi için zengin bir damat... İyi bir hayat... Hayırlı evlat... Ya da müstakil ev, son model araba, sınırsız servet...
Kimi, "büyük balık"ı hiç göremeden ölür. Kimi, bir kez tuttu mu, bir daha açılmaz hiç... Onunla gömülür.
Kimi ise; yaşam denilen, şakaya gelmez deryanın dalgalarında yalpalana yalpalana arar büyük balığı bir ömür boyu...

Açıldıkça bulma şansıyla birlikte artar, yitirme ihtimali... Zor bulanlar, çabuk yitirir bazen... Acımasızca yağmalanır ve sonuçta elde bir kılçıkla kalakalırlar.

Yenilgi değildir onlarınki aslında... Olsa olsa biraz fazla açılmışlardır. Ama insanlık, kısmen de, onların fazla açılması sayesinde ilerler.

Böyle diyor büyük üstad:

İnsanlığın ilerlemesi için ne kadar, kaç mil açılmalı bilemiyorum ama biz buradaki insanlığı daha denize çıkmadan farketmiştik.
Vedat ağabeyim, Orhan ağabeyim, Şener ağabeyim ve diğerleri acep hangi büyük balığın peşinden buralara geldiler?
Bu nasıl bir yürek, bu nasıl bir paylaşma duygusudur? Tanımadıklara insanlara buzlu camın ardından güvenerek kucak açmak ve onlara ev sahipliğinde birbirileri ile yarış halinde olmak, yukarıdaki hikâyedeki ihtiyarın büyük balık için açılmasından daha mı az riskli?

Bizler burada sadece balık mı tuttuk? Yoksa bize lazım olanı “biraz fazla açılarak” elde ettik mi? Güzel memleketimizin daha kaç kıyısında bize böyle kucak açacak dostlar bulabileceğiz?
Bunları görerek, bunları yaşayarak, kendimizi geliştirecek, biraz fazla açılsak bile boğulmadan kıyımıza döneceğiz inşallah.

Hepimiz hayat yolunda yaşama mücadelesi verirken, bu hayatın içinde ki güzellikleri bulup ortaya çıkarıp birlikte yaşamak için bu sevdaya baş koyduk. Öyleyse bu güzelliği korumak ayakta tutmak için birbirimizle yarış halinde olmalıyız.
Kalın sağlıcakla…

Devam edecek!

Birol · 04-03-2008, 09:39

Arkası yarın gibi 6 ay izi sürükler bizi

Bugünkü kısa oldu Talip abi....

Talip Girgin · 04-03-2008, 13:48

Alıntı:

Birol tafarından gönderildi

Arkası yarın gibi 6 ay izi sürükler bizi

Bugünkü kısa oldu Talip abi....

Vallahi birol kardeşim uyuklarken bütün siteleri karıştırmışım

Haklısın... İdare et, bu bir daha ki organizasyona kadar sürecek gibi. Ne mutlu yazacak güzel olaylar var

yvz · 04-03-2008, 13:55

Alıntı:

Talip Girgin tafarından gönderildi

Vallahi birol kardeşim uyuklarken bütün siteleri karıştırmışım

Haklısın... İdare et, bu bir daha ki organizasyona kadar sürecek gibi. Ne mutlu yazacak güzel olaylar var

Daha sırada Hasan boğuldu, tahtakuşlar.... var desene

Talip Girgin · 04-03-2008, 14:56

Alıntı:

yvz tafarından gönderildi

Daha sırada Hasan boğuldu, tahtakuşlar.... var desene

Susma konuş, sustukça sıra sana gelecek

Ben bu yazıları alt alta ekliyorum,
sonra kitap yapacağım

başlık "balıksevdalıların deniz aşkı" gibi.
telif hakkı isteyenler için bir avukat lazım tanıdık varmı yavuz ağabey!

hıı?

yvz · 04-03-2008, 15:00

Çok yakınen tanıdıklarım var

Talip Girgin · 04-03-2008, 15:08

Alıntı:

yvz tafarından gönderildi

Çok yakınen tanıdıklarım var

Bir ara bu konuyu görüşelim- Neydi o senin zargana oltasıyla aldığın balığın ismi!

Hani ne var ne yok yakalayıp bize bırakmadığınız.

Memoli ile denizi kurutmuşsunuz yahu...

yvz · 04-03-2008, 15:33

Kurutsak hanusları kuruturduk. Diğerlerini deniz hıyarından ,pavyon balıklarına bir iki numune yakaladık

hmsahin · 04-03-2008, 17:29

Talip abi, kalemine sağlık. Bugünkü biraz kısa ama özlü olmuş. İğneadaya kadar devam edersin sen. İğneadadan sonra yeni konu olacak zaten elinde

özdiyafram · 04-03-2008, 17:46

Talip abi, yazıların ve anlatımın çok sürükleyici. Bence zaman kaybetmeden kıssadan hissede olsa bir kitap yazman.

Saygılarımla.

04-03-2008, 05:23	#1 (permalink)
Talip Girgin senior Member Giriş: Aug 2007 Konum: Istanbul/k.cekmece/Sefakoy Yaş: 46 Mesaj: 674	Sivrice ile ilgili-3 On kişilik grup olarak, Üç arabaya eşyalarımızla tıka basa doluşup, Sivrice’nin küçük limanına indik. Orada kim hangi tekneye bineceğinin küçük bir muhasebesini yaptık Ben Vedat ağabeyimin peşine takıldım Kazım kardeşim de usta balıkçıları gözünden anladığı için peşimize takıldı! Vedat ağabey bir kişi daha alabiliriz deyince, Melih ağabey de bizim tekneye geldi. Denize açılmamızın ilk dakikalarında Vedat ağabeyimin bu resmi karşısında aklıma Ernest Hemingway'ın "İhtiyar Balıkçı" adlı hazin öyküsü düştü. Bakın “Can Dündar” bu hikâyeyi nasıl anlatıyor ve yorumluyor. İHTİYAR BALIKÇI İhtiyar balıkçı, Karayibler'de 85 gün olta salladıktan ve eve eli boş döndükten sonra bir gün iyice açılıp "büyük balık"ı yakalar. Lâkin kıyıya dönerken, yedeğine aldığı, teknesinden yarım metre daha büyük olan bu kılıç, yol boyu kan kokusuna gelen canavar köpek balıklarınca didik didik edilir. Bu korkunç mücadeleden elinde kala kala dev balığın iskeleti kalmıştır. Kan revan içinde, uykusuz ve bitkin sahile yanaşırken "Beni adamakıllı yendiler... Hem de ne yeniş." diye geçirir içinden. Sonra silkinir ve yüksek sesle şunu söyler: "Yenilmedim aslında, belki biraz fazla açıldım, o kadar..." Hayat yolculuğumuz da öyle değil midir? Kimi için güzel bir kadındır "büyük balık", kimi için zengin bir damat... İyi bir hayat... Hayırlı evlat... Ya da müstakil ev, son model araba, sınırsız servet... Kimi, "büyük balık"ı hiç göremeden ölür. Kimi, bir kez tuttu mu, bir daha açılmaz hiç... Onunla gömülür. Kimi ise; yaşam denilen, şakaya gelmez deryanın dalgalarında yalpalana yalpalana arar büyük balığı bir ömür boyu... Açıldıkça bulma şansıyla birlikte artar, yitirme ihtimali... Zor bulanlar, çabuk yitirir bazen... Acımasızca yağmalanır ve sonuçta elde bir kılçıkla kalakalırlar. Yenilgi değildir onlarınki aslında... Olsa olsa biraz fazla açılmışlardır. Ama insanlık, kısmen de, onların fazla açılması sayesinde ilerler. Böyle diyor büyük üstad: İnsanlığın ilerlemesi için ne kadar, kaç mil açılmalı bilemiyorum ama biz buradaki insanlığı daha denize çıkmadan farketmiştik. Vedat ağabeyim, Orhan ağabeyim, Şener ağabeyim ve diğerleri acep hangi büyük balığın peşinden buralara geldiler? Bu nasıl bir yürek, bu nasıl bir paylaşma duygusudur? Tanımadıklara insanlara buzlu camın ardından güvenerek kucak açmak ve onlara ev sahipliğinde birbirileri ile yarış halinde olmak, yukarıdaki hikâyedeki ihtiyarın büyük balık için açılmasından daha mı az riskli? Bizler burada sadece balık mı tuttuk? Yoksa bize lazım olanı “biraz fazla açılarak” elde ettik mi? Güzel memleketimizin daha kaç kıyısında bize böyle kucak açacak dostlar bulabileceğiz? Bunları görerek, bunları yaşayarak, kendimizi geliştirecek, biraz fazla açılsak bile boğulmadan kıyımıza döneceğiz inşallah. Hepimiz hayat yolunda yaşama mücadelesi verirken, bu hayatın içinde ki güzellikleri bulup ortaya çıkarıp birlikte yaşamak için bu sevdaya baş koyduk. Öyleyse bu güzelliği korumak ayakta tutmak için birbirimizle yarış halinde olmalıyız. Kalın sağlıcakla… Devam edecek! __________________ İtiraf ediyorum ben, Mit’te olmuştum! Tüm Yazdıklarım! (121) Talip Girgin 1962 K.CEKMECE/ SEFAKOY ISTANBUL Bu mesaj en son " 04-03-2008 " tarihinde saat 13:43 itibariyle Talip Girgin tarafından düzenlenmiştir....

04-03-2008, 09:39	#2 (permalink)
Birol Expert Member Giriş: May 2007 Konum: İstanbul Yaş: 39 Mesaj: 3,685	Arkası yarın gibi 6 ay izi sürükler bizi Bugünkü kısa oldu Talip abi.... __________________ BİROL -1969 İSTANBUL 0RH- Gül Ey saf çelişki. Nice gözkapağının altında hiçkimsenin uykusu olmamanın sevinci........

04-03-2008, 15:00	#6 (permalink)
yvz senior Member Giriş: May 2007 Yaş: 49 Mesaj: 361	Çok yakınen tanıdıklarım var __________________ Yavuz İstanbul/Kadıköy /1959 *"DAHA ÖĞRENECEK ÇOK ŞEY VAR"*

04-03-2008, 15:33	#8 (permalink)
yvz senior Member Giriş: May 2007 Yaş: 49 Mesaj: 361	Kurutsak hanusları kuruturduk. Diğerlerini deniz hıyarından ,pavyon balıklarına bir iki numune yakaladık __________________ Yavuz İstanbul/Kadıköy /1959 *"DAHA ÖĞRENECEK ÇOK ŞEY VAR"*

04-03-2008, 17:29	#9 (permalink)
hmsahin Member Giriş: Oct 2007 Mesaj: 169	Talip abi, kalemine sağlık. Bugünkü biraz kısa ama özlü olmuş. İğneadaya kadar devam edersin sen. İğneadadan sonra yeni konu olacak zaten elinde __________________ Halil Murat Şahin İstanbul-Suadiye 1967 / A Rh+ http://picasaweb.google.com/HalilMuratSahin

04-03-2008, 17:46	#10 (permalink)
özdiyafram Member Giriş: Jan 2008 Konum: ÃƒÂstanbul Yaş: 37 Mesaj: 168	Talip abi, yazıların ve anlatımın çok sürükleyici. Bence zaman kaybetmeden kıssadan hissede olsa bir kitap yazman. Saygılarımla. __________________ SelÃ§uk - 1971 - Kartal Ãstanbul A Rh+ **HEYECAN DUYULMADAN YAPILAN ÃÃLER BAÃARILAMAZ*

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç