Birol

Serdar hoca ve birkaç arkadaşın ki uzaklardan Hüseyin (okyanusca) mesela
bizlerle olmasından gurur duyuyorum.
Ellerinize dillerinize sağlık.İyi ki varsınız....

Bu arada bir yakınmada da bulunayım bari, sitemizde bu işe gönül vermiş ve
adeta ayaklı ansiklopedi olan bu arkadaşlarımızdan hep bunun gibi yazılı bilgilendirme bekliyoruz.Organizasyonlarda yüzyüze gelip sohbet babında neden
kendilerinden feyz almıyoruz anlamıyorum açıkcası.Serdar hocanın kimseye yüz çevirmediğini çok iyi biliyorum.Selam verin yeterli,sonra resmen vakumlayın bilgileri kendisinden, üşenmeden,sıkılmadan anlatır...

__________________
BİROL -1969
İSTANBUL 0RH-

Gül Ey saf çelişki.
Nice gözkapağının altında
hiçkimsenin uykusu olmamanın sevinci........

savasbarca

Emeğinize teşekkürler.... herkesin yararlanmasını (ve tabii önce okumasını)dilerim

__________________
SAVAS / KARSIYAKA
1959 / AB (+)

daykosi

Serdar hoca harikasın zahmetlerin bir türlü bir gün mukafatlandırılır.

zaman ,emek,tecrübe ne diyeyim ellerine ,beynine sağlık......

__________________



Sorun kuyunun derinliği değil hedefe ulaştırmayan ipin kısalığıdır
Denizler babalarımızın malı değil, 75.000.000 insan ortak o denizlere ve balıklara.

Skoylu

Anatomik bir yapı olmadığı için, uçların nasıl sivriltildiği biraz ehven bir mevzu olmaktadır. Bizi ucun keskinliği ilgilendirir, bu keskinliğin nasıl elde edildiği tali bir konudur. Ama iğnelerin kutularında, kataloglarda vs. sıkça göreceğimiz bir husus olduğu için, bahsetmek faydalı olacaktır.

İğneler genel olarak 3 şekilde keskinleştirilir.

1. Kimyasal sivriltme (Chemical Sharpening).. Bu, yoğun üretilen iğneler için, süratli ve tatminkar netice veren bir yöntemdir. Metali aşındıran bir sıvı düşünün. Bir teli (iğnenin ucu) alıp bu sıvıya daldıralım. Sıvı iğneyi süratle aşındıracaktır. Eğer, sıvının yüzeyi dalgasız olursa, teli yavaş yavaş suya batırırsanız, telin ucu mesela 30 sn sıvıyla temas ederken, diğer kısmı daha az süre temas etmiş olacağından, uç kısmı çok daha fazla aşınmış olacaktır. Sürekli ve uygun hızda iğneyi sıvıya sokarsanız, gayet düzgün bir konik sivriltme oluşacaktır.

Bileme sürecinde standardizasyonu kolayca sağlayıp, uygun yöntemle ucun zayıflamasını engellediği için, büyük üreticilerin çoğu bu yöntemi tercih etmektedir. Ama bu yöntem, olası en iyi yöntem denemez. Zira, bu şekilde üretilen iğnelerin kolayca paslanıp aşınabilir ve körelir olması sorunu da vardır.

2. Keserek sivriltme (cut sharpening). İğne teli, çok keskin bir makasla, tek hamlede, belli bir açıyla kesilir. Sonra bir de kenarlardan kesilir. Bazen iğne ucu önce dövülerek inceltilir, sonra kesilir. Bu, süratle iğne üretmenin etkili ve ucuz bir yoludur. Kimyasal bileme belli bir zaman gerekmesi ve aşındırıcı sıvının yenilenmesi gereği nedeniyle nispeten pahalı olur. Bu şekilde kesme ise, son derece süratle yapılabilir. Ama netice çoğu zaman pek tatmin edici olmaz. Özellikle, oluşan mikro çatlaklar yüzünden ucun zayıflaması, tasma atarken kırılması sorunu ortaya çıkabilir.

Pek çok iğne üreticisi, hacimli satılan, ucuz iğneleri bu şekilde üretir. Yöntem, iyi bir kalite kontrolu altında son derece başarılı sonuçlar verebilir. Ama alelade uygulanırsa, iyi netice alınamaz. Örneğin, VMC pek çok iğneyi bu şekilde üretmektedir ve gayet başarılı sonuçlar alınmaktadır.

3. Bileme yöntemi.. Bu yöntemde iğnelerin uçları, tıpkı evde bıçak biler gibi, zımpara, eğe vs. ile bilenir. Elbette endüstriyel çapta, bu iş için özel bileme bıçakları, taşlama aletleri vs. kullanılmaktadır. Hatta, bazı iğneler lazer kullanarak bilenmektedir.

Bileme, kesme, sürtünme demektir. Bu da ısı ile sonuçlanır. Isı ise, çeliğin kristal yapısını değiştirir. Eskilerin terimi ile, çeliğin suyu kaçar. Küçük iğnelerde bu yöntemin uygulanması, açığa çıkan ısı yüzünden iğnenin çelik yapısının adi demire dönmesi ile sonuçlanabilir. Bu nedenle, genel olarak büyük boy iğnelerde tercih edilir. Gene aynı şekilde, hassas aletler ve iyi bir kalite süreci kullanılmazsa, tatmin edici neticeler almak zor olur. Ama bunlara uyulursa, biraz daha masraflı olmasına rağmen, en keskin ve sağlam uçlar bu şekilde elde edilebilir.

Bunun dışında, ucuz iğneler için kullanılan döküm, presleme vs. gibi yöntemlerde söz konusudur. Fakat bunlar, kalbur üstü üreticilerin tercih etmediği, iyi netice vermeyen yöntemlerdir..

__________________
Serdar Köylü, 27/05/1969

bocekche

Detaylı okıyamadım ama birazdan detayınıda okıycam tşkr. emeğine

__________________


ANLAMI KALMADIYSA YURTTA SULH CİHANDA BARIŞ'ın EĞER VARSA ÖDÜLÜ SİLAHLANMAYLA YARIŞIN !!
UNUTUN TÜM DEDİKLERİMİ , YIKIN DİKTİĞİNİZ HEYKELLERİMİ ! RAHAT BIRAKIN BENİ !!!!!!!!!

Tugba/1985 Avcılar

maytir

Yanlis anlamadiysam, bu bileme yontemleri ureticilerin yontemleri.
Bu arada kimyasal bilemeyi ev kosullarinda yapacaklari uyarmak lazim. kimyasallarin gazini solumamali, gozleri korumak icin dogrudan uzerine dogru bakmamali, mumkunse acik havada bu islemi yapmaliyiz.

Kendi imkanlarimizla, ozellikle buyuk igneleri bilemek icin cesitli bileme malzemelerinin (tas, elmas tozu, seramik) bir kosesinde gordugumuz ve belkide hep merak ettigimiz ince bir oluk igne bilemik icin yapilmistir.

__________________
Mustafa Aytır
---------------------
İstanbul Beylikdüzü
A Rh+ 10-02-1971

http://www.artventuredesign.com/mayt...phic/index.htm
http://www.artventuredesign.com/mayt...ksel/index.htm

Skoylu

Evet.. Ama devran değiştikçe, bazı şeylerde değişiyor.

Ticari avcılıkta kullanılan bazı kocaman iğneler haricinde, ki onların da hepsi değil, çok çok azı, maalesef yeni üretim iğneler bilemeye müsait değiller.

Olay şöyle.. İğne bir şekilde balığın ağzında kalırsa, balık genelde enfeksiyon kapar ve ölür. Bu nedenle iğneler paslanabilir olarak yapılıyor. Bileme sonrası duratin, nikel gibi bir şeyle kaplanıyor. Sonuçta körelen bir iğne bilendiği zaman kolayca paslanıyor ve daha kolay, süratle aşınıp gidiyor. Üstelik pek çok iğnenin dirsek vs. özellikleri öyle hassas ayarlanıyor ki, bilemeden oluşan fark, iğnenin performansını düşürüyor.

Ucuz, adi iğnelerde bileme pek sorun olmuyor. Ama elinizdeki kaliteli, orjinal bir şeyse, bileme sonrası eski randımanını vermediğini görüyorsunuz, üzülerek..

Ucuz şeyi bilemeye değmiyor, yenisin alıyorsunuz.

Pahalı olanı bilenince randıman vermiyor..

Uçlar hususunda görebilirsiniz örneğin. OWNER'in süper keskin şu "cutting point" ucunu nasıl bilersiniz? Mustad'ın o "ultrapoint" özel konik bilemesini nasıl o hassasiyette verebilirsiniz? Biri bilenince gene eskisi kadar iyi batmıyor. Diğeri bilenince ilk fırsatta kırılıyor..

Yani, iğne bileme biraz tarihe karışıyor..

__________________
Serdar Köylü, 27/05/1969

maytir

Vaktiyle almis oldugumuz yada bir sekilde bize ulasan kalitesiz, kor, dogrudurust islemeyen ignelerim var. Atmaya da kiyamiyorum, kullanmaya da gelmiyor.
Bunlari bir bilemeyi deneyecim bakalim.

Owner ignelerin bazilarinda "lazer bileme" den bahsediyor. Bu konuda bir ekleme yapabilirmisin abi.

__________________
Mustafa Aytır
---------------------
İstanbul Beylikdüzü
A Rh+ 10-02-1971

http://www.artventuredesign.com/mayt...phic/index.htm
http://www.artventuredesign.com/mayt...ksel/index.htm

Skoylu

Lazer bileme denen şey, aslen bir kesme yöntemi. Çok ince bir laser demeti ile iğnenin ucu kesilir güzelce.. Böylece son derece keskin iğneler elde edilir. Kimyasal bilemeden de ucuza çıkar.

Elinizde dünyanın en güzel fırçasının ve bir kamyon boyanızın olması, sizin monalisa'yı yapabileceğiniz anlamına gelmez. Yani, kimyasal bileme, lazer bileme vs. hepsi bir araçtır. Eğer üretici firma bu aracı doğru dürüst kullanıyorsa, netice sanat eseri olur. Eğer kullanmıyorsa, berbat olur. Yani, bir iğnenin lazer ile, kimyasal olarak vs. bilenmiş olması iğnenin kalitesini doğrudan göstermez. Bu terimler biraz reklam taktiğidir, kırk yıllık temiz lafının hijyene dönmesi gibi.

Eskiden, aldığınız iğneler kullanmadan önce bilemeyi gerektirecek kadar kötü olabiliyordu. Ama modern iğnelerde, elbette işini, markasını ciddiye alan üreticilerin ürettiği iğnelerde, bileme işlemi, nasıl yapılmış olursa olsun, gayet makul olarak yapılmış olur. Bu nedenle, afilli bileme teknolojisi lafları yerine, iğneyi alıp bakmak en doğru çözümdür. "Lazer bilenmiş, amma keskindir beee..." diyerek paldır küldür atlamak genelde hüsrana yol açar.

Ama.. Daha önceden de söylediğim gibi, laser ve kimyasal bileme yöntemleri, iğnenin ucunu süper hale getirir, getirebilir. Fakaaaat.. Köreldiğinde tekrar bilemek iğnenin formunu bozar, eski süper iğne köhne bir iğne olarak karşımıza gelir. BU bizim çapari vs. takımlarında sorun olmaz pek. At, yenisini tak.. Ama, göz nuru dökerek yaptığınız fly'ın iğnesinin körelmesi çok can sıkıcı oluverir. Bu nedenle, örneğin fly iğnelerinde, kolay körelmeyen vs. bileme yöntemleri/şekilleri kullanılır, belki en keskin iğne olmaz ama optimum keskinliğini uzun süre muhafaza eder. Şimdi, böyle bir iğneyi alıp, tırnağımıza sürtüp "çok keskin değil" demek haksızlık olur..

Aynı şekilde, aberdeen iğneler, av stilleri nedeniyle, ince malzemeden, uzun bedenli üretilirler. Zira genel olarak körüklü ağzı olan balıkları hedeflerler. Körüğün yırtılmaması, çok ağır olmaması ve balığı ürkütmemesi için ince malzeme gerekir, iğnenin daha zor açılması, ani kafa atışları daha iyi absorbe edebilmesi için malzeme esnek olmalıdır. Ama esnek malzeme çok keskin olursa, dayanıklı olmaz. Bu nedenle, Mustad 3282 gibi aberdeen iğneler, bakarsınız, biraz kör gibi duruyor. Ama iğnenin hedefi olan balıklar için keskinliği kafidir, su zımparasını alır, daha keskin yaparsanız, o uç büyük ihtimalle sanki daha körmüş gibi dah zor batar, zira eğilebilir, kırılabilir..

__________________
Serdar Köylü, 27/05/1969

Skoylu

Elbette burada, diğer pek çok hususta olduğu gibi, maliyet ön plana çıkar. OWNER'in 5100 modeli, hem esnek, hem sağlam ve gayet keskin gayet güzel bir aberdeen'dir. Ama 5 tanesi 6 YTL. 3282 ise, 25 tanesi 5 YTL.. Pek çok av için, 3282 memnuniyetle kullanılmaktadır.

İşte bu fiyat baskısı, iğnelerin herşeyini aynı şekilde etkilemektedir. OWNER, piyasada satılan pek çok markadan çok daha iyi iğneler üretir, ama öbürküleri herkes satarken, OWNER'leri satan yer bulmak biraz aramayı gerektirir..

__________________
Serdar Köylü, 27/05/1969