Halisabi

Muhteşem bir kutlama oldu. Balıksevdası ailemiz yine büyüklüğünü gösterdi.

Peki hepsi o kadar mı?

Elbette değil. Şu andan itibaren, bu güzel günü paylaşan diğer arkadaşlarımın diyeceklerini de duyacak ve birazdan buraya fotoğrafları eklediğimizde ne demek istediğimizi daha iyi anlayacaksınız.

Ama şu kadarını söyleyeyim ki herkes, ama herkes, o yavruların yüzlerindeki sevinç ışıltıları karşısında ister-istemez göz yaşlarını saklayacak yer aradı. Hepimiz çok duygulandık; onların sevincini gölgelememek için elimizden geldiğince çoşturmaya çalıştık bu yavruları. Güldük, el çırptık, göbek attık, dans ettik... sevdalılar gibi sarmaş dolaş olduk, öpüştük, koklaştık.

Bitmesin istedik bu güzel gün, doyuralım tıkabasa yüreğimizi bu sevinçle... hep gözümüzün önünde devam ededursun istedik bu mutluluk. Ama her günün bir gecesi, her gecenin de bir sabahı olacaktı; ve oldu... İstinye iskelesinde arkalarından el salladık, güya... salladığımız yüreklerimizdi aslında.

Sizi çok sevdik. Öğretmenlerinizi, ablalalarınızı, annelerinizi bağrımızda taşıdık. İyi ki geldiniz, bize insanlığımızın tadını çıkartmamıza yardımcı oldunuz. Adem'lerin, Serkan'ların.... ve daha daha, hepinizin ayrı ayrı yanaklarınızdan öpüyoruz.

Sizi çok seviyoruz.

































































































Herbiri dünya güzeli misafirlerimiz hoş geldiler!






İkramlarımız hazırlanıyor;


Dünyalar güzeli Sude, adıyla büyüsün inşallah!






Karizma nedir? Budur!


Ve final....
































süsleme çalışmaları


çocuklar karşılanıyor ve tekneye alınıyor.




çocuklar teknede eğlencenin doruğundalar



ve hatıra fotoğrafları

__________________
Halis Altıntaş
1931 -Istanbul
B Rh+

http://halisabi2.spaces.live.com

Admiral

Akşamı olmuştu günün, güneş etkisini dünya üzerinden kaybederek yerini yakın arkadaşı olan geceye teslim etmişti. Halis ağabeyim ile msn ile yaptığımız görüşmeler neticesinde gecenin ilerleyen saatlerini görüp, anlamadığım veya karışık kafam yüzünden idrakine varamadığım konular üzerinde gel-git sohbetlerimizi gerçekleştiriyorduk.

Halis ağabeyim o akşam çok emin olduğum ama aslında bilmediğim bir konuyu benim hayatımda bir şok yaşatacak kadar, ama korkutmadan hayati yanlış kararlarıma dur diyebilecek ince bir ustalıkla kabullendirmişti bana. Ne kadar çok şeyi bilmediğimi düşünerek uyudum o gece. Sabahında büyük buluşma için yatağım, sıcak dokumasında beni yarına hazırlamak için en büyük konforunu gösterip, gönlümü dünkü aldanışlarımı avutmak istermişcesine hizmetini esirgemiyordu. Saatimi kurup uyuduğumu hayal meyal hatırlıyorum. Yarın güzel bir gün bekliyordu bizi. Haydi uyu artık Hüseyin…

Telefonum Hamdi tarafından arandığında , banyomu yapmış ve balkonda bu günün nasıl olacağını bulutlara bakarak anlamak için gökyüzüne bakarken aşağı inmem gerektiğini biliyordum. Sersem sepelek ve aç karnım ile arabadaki ön koltuğa oturarak ilk temas cümlelerimiz kurulmuştu” günaydın”!

“Her başlayan gün, içerisinde farklı bir maceraya kapılarını açar, asla nasıl biteceğini kestiremeyiz.” (Admiral )


Ne çok gönüllü kahramanlarımız var hayatımızda, bu kadar inanan insanı bir arada görmek,Yunan efsanelerini kıskandıran üstün edasıyla, birer mitolojik gövde gösterisi gibiydi sanki . Sevgi tanrısı bir şeyleri düzenliyor, özveri ve anlayış tanrısı, olabilecek en toleranslı gösterisini kendi özü ile hayata geçiriyordu. Mantık, otorite ve adanmışlık tanrıları kendi aralarında bir birlerini geçebilmek için yemin etmiş koşucular gibi vazgeçmiyorlardı yarıştan.

Uzun zamandır bir topluluğun gözlerindeki ışığın aynı parıltı ile ışıldadığına şahit olmamıştım sanırım. Onlar öğretmenler ve çocuklarıydı!…Bu kadar yürekli insanı bir arada görmemiştim gerçekten. Bu gerçek bir sevgi işiydi. Bırakın çocuğu genel olarak insan ile uğraşmak çok zordur, onlar yaşarken “melek” ünvanına ve o mertebeye ulaşmış insanlar bence…. Hepsinin gözünün içine bakamadım, baktıklarım yetti zaten. O sıcak ve özverili sevgiyi ben bile dışarıdan biri olarak hissedebiliyordum.

Tekne içerisinde danslar valsler harmandalı ne ararsanız gerçekleşiyordu, ne yapacağımı bilemediğimi itiraf ediyorum, sadece bakakalmıştım. Bizim çocuklardan bir çoğu o pistte dans ediyordu çocuklarla, o kadar güzel bir tabloydu ki bu sadece görenlerin anlayacağı bir şeydi. Ben de yazmaya çabalamayacağım o yüzden.

Sevdalılar ile bu kadar gurur duyduğumu anımsamıyorum, bastığımız adımlar aynı noktaya atılmış, aynı yerde beklenmiş, aynı yerde koşulmuştu. Ahenk düşündüğümden bile daha muazzamdı. O gönüllü kahramanları tek tek yazmayacağım ama hepsi gözümün önündeler.

Sevgili Selami bey “Firar” olarak aramızdaydı, ilk defa kurumsallıktan arınmış kimliğine şahit oldum. Konumum gereği belki fazla bir şey yazmadan, kendisine ve Firar/Vira balıkçılık firmasına sonsuz teşekkürlerimi sunmak isterim.

Balon ve makinesini bizlere gönderen baloncum.com firmasına, ayrıca sevgili yaşar arkadaşımızın son anda yemek sponsoru olan adını yarın buraya yazacağım değerli arkadaşlara sonsuz teşekkürlerimi sunarım…

Her zaman söylerim, sevgi ile yaptığımız her şey sevgi ile geri döner…!!

__________________
Hüseyin
1964-İstanbul
0Rh+

Ulas

Bazı günler vardır, anlatılmaz yaşanır... Öyle değişik duygular yaşarsınız ki, yaşadıklarınız size aslında farketmediğiniz nice güzellik olduğunu hatırlatır. Bambaşka bir insan oluverirsiniz o günden sonra. İşte o nokta, dönüm noktalarından biridir hayatınızın...

bu açıdan baktığımızda 23 Nisan 1920 tarihi sadece bir kişinin, bir zümrenin, bir saltanat familyasının değil, bir ulusun ulus bilinci kazandığı; bağımsızlığı uğruna kanını seve seve dökmeye tüm gücüyle yemin ettiği bir gündür. Bir taraftan dünyanın süper güçleriyle bir taraftan yoklukla-yoksullukla mücadele ederken bir taraftan da birkaç yüz yıllık alışkanlıklarını değiştirmeye başladığı, artık "millet" olduğu bir gündür 23 Nisan. aydınlık Türkiye'nin tohumlarının ekildiği gündür. Yani bir ulusun kaderini değiştiriği bir dönüm noktasıdır...

Bize neden "BİZ"olmamız gerektiğini hatırlatan, bunun için içeride ve dışarıda büyük savaşlar veren; sonuçta bize "BİZ" olduğumuzu hatırlatan büyük önderimiz Gazi Mustafa Kemal ATATÜRK'ümüzü ve başta İsmet İnönü olmak üzere komutanından erine tüm silah arkadaşlarını saygı, minnet ve rahmetle anmak istiyorum.
Çocukluğumun 23 Nisanlarını hatırlarım. Belki bana, yukarıda anlattıklarımı daha çok küçükken anlatan anne ve babam sayesinde bilm iyorum, her 23 Nisan'da inanılmaz bir coşku yaşardım. en güzel kıyafetlerimle giderdim okula, şiirimi okurdum.İnce bir çıtaya sarılı Bayrağımı sallar, Büyük Atamızın posterinden şefkat dolu gözlerine bakakalırdım.

Bu güzel 23 Nisanlardan birine 1 hafta kala bir gün kapımız çaldı. Uluslararası şenliklerdden bir arkadaşta bizimle beraber kalacaktı. Havalara uçmuştum!
Hey gidi günler...

Hayatta hep en kusursuz şeyler sokulur gözlerimize. Sanırız ki başka hayatlar yoktur. Hayat toz pembe akmaya devam etmektedir sihirli kutudan akan görüntülere göre... Oralarda biryerlerde yolunda gitmeyen birşeyler olduğunu bilsek de bunu hatırlamamız istenmez hiç. Bazı hayatların tüm zorluklara rağmen nasıl akıp geçtiğine bazen şaşırır, bazen hayranlık duyarız. Bazılarımız da bir acıma duygusuyla bakıp "vah vah" deyip geçiştiriverirler olayı...
Öyle değildir dostlarım...

Elde olmadan yaşanan tüm zorluklara rağmen, pırıl pırıl gözlerle dünyaya bakan sevgiye muhtaç evlatların anaları-babalarıdır onlar. Gerçekten hayat onlar için biraz daha zordur. Evladının bazı şeyleri yapamayacak olmasını bilmek, bazı şeylerden kendi aldığı tadları alamayacağını bilmek burar anaların yüreğini. Diğer evlatlarına verdiklerinden çok daha fazlasını vermek zorundadır o pırlantalarına ana babalar. Daha hassastır vücutları, hasta olmasınlar diye üzerlerine titrerler. Onların mutlu bir gülüşleri tüm yorgunluğunu alıverir o ana babaların...
Bu duyguyu bir yakınımdan ötürü ben de çok iyi bilirim...

İşte o ana babalara evlatlarını daha da iyi yetiştirmek için 'melekleri' el verir. Pırlanta gibi çocukların öğretmenleri, yüreklerindeki tüm sevgiyi, anlayışı paylaşıverir biricik evlatlarla. Ana babalara yol gösterir
Pırlantalar için hayatın daha kolay olması için inanılmaz bir çaba sarfeder o melekler... Yüreklerine, ellerine, kollarına, sabırlarına sağlık! İyi ki varsınız melek öğretmenller...

Umarım bir işe yarayabiliriz diye farklı bir heyecanla uyandım bu sabah... Moderatörlerimizden Didem'i aldıktan sonra Zamansız Adam Feridun'u almak üzere rotamızı Ataköy'e çevirdik. Sonra da ver elini İstinye!
Teknemiz kıyıya yanaştığında Adminlerimiz eşliğinde Anadolu yakası eki,bimiz karşıladı bizi. Gelecek olan konuklarımızın heyecanından olsa gerek günün onlar ve bizler için tam kusursuz geçmesini sağlamak için son kez planlarımızı gözden geçirdik.
Bu aşamada Hüseyin Abi ve Hamdi, organizasyon ve yönetim konusundaki tecrübelerini konuşturdular. El birliği ile teknemizi çocuklarımız için hazırlamaya koyulduk. Bayraklarımızı açtık, balonlarımızı şişirmeye başladık. Eğlenceyi Maximum'da yaşamak için yorulmadan ses tesisatını taşıyan arkadaşlarımız düzenlerini kurdular, teknemiz süslenirken onların test yayınlarıyla neşelendik. Sonrasında ikramlarımızı hazırlamaya koyulduk. Derken çocuklarımızı alma saati yaklaşınca rotamızı istinyeye doğru tekrar kırdık. İskeleye vardığımızda çocuklarımız, aileleri ve öğretmenlerini taşıyan midibüsler de henüz gelmişler ve daha park bile etmemişlerdi. ocuklarımız neşe içerisinde iskeleye geldiler, teknemize 10. yıl marşı ve Dağ başını düman almış ile bindiler! Misafirlerimizin bazıları için deniz ve tekne ilk kez yaşadıkları bir deneyim olmasına rağmen hepsi kısa sürede alıştılar ve balonlarımızla, bayraklarla müziğin coşkusuna kaptırdılar kendilerini!

Yemeğimizi hazırladık, içecek- yiyecek ikramımızın ardından FİRAR Balıkçılıktan sevgili Selami Beyin nazik olta-makine hediyelerini çocuklarımıza verdik ve balık tutma merasimi başladı. Bazı ufaklıklar, oltanın ucunda balıkları gördükçe heveslendiler, biliyorum ki özellikle onları yarın öbürgün anne babalarıyla boğazda olta sallarken görebiliriz
Ardından meyve servisimiz başladuı. Her çocuğumuzla tek tek ilgilenmeye çalıştık. Gözlerindeki mutluluk, anne babalarına, eğitmenlerine de ışık oldu. Onlarla olduğıumuz için bizler, bizlerle oldukları için onlar mutluydu. Onlar mutlu oldukları için ana babaların keyfi yerindeydi...


Bir sözüm de "büyüklerimize", Milletvekili ve bakanlarımıza...

Ne olur bu çocuklarımızı sizler de hatırlayın. Unutmayın, onlara uzatacağınız bir sıcacık el, bu çocuklarımızı çok mutlu edecek. Onların hayatta istedikleri, ihtiyaç duydukları en büyük şey ilgi ve şevkat... Onlara uzatacağınız bir el, saçlarını şöyle bir okşamanız, önce onları sonra da aileleri ve eğitmenlerini, sonraki halkada da onların çevrelerini yani binlerce kişiyi mutlu edecek!

Son olarak şunu söylemek isterim. Bunu sadece bir gün yapmak değil, fırsat buldukça tekrarlamak, onları hep hatırlamak, hep yanlarında olmak, hiçbir şey için olmasa bile moral vermek, taşın altına elimizi sokmak çok önemli. Bunu hep yapmalıyız.
Site yönetimimize, Tekne kaptanımıza ve personeline, üyelerimize, herbiri birbirinden güzel çocuklarımıza, ebeveynlerine, öğretmenlerine, başta Selami Bey olmak üzere FİRAR Balıkçılık ekibine,Yaban TV^'den sevgili Çağan'a ve Çağan'ın kuzenine, özlem Hanım başta olmak üzere TGRT Haber ekibine burada sayamadığım emeği geçen herkese sonsuz teşekkürlerimi sunarım.

__________________
Ulaş
İstanbul-1978
A Rh(+)

Memleketim, memleketim, memleketim,
Ne kasketim kaldı senin ora işi, ne yollarını taşımış ayakkabım,
Son mintanın da sırtımda paralandı çoktan, Şile bezindendi.
Sen şimdi yalnız saçımın akında, enfarktında yüreğimin, alnımın çizgilerindesin
memleketim, memleketim, memleketim...

OWTi

Halis abim herseyi anlatmis ama böyle bir olumusun icinde olmak inanin super bisey hatta hatta muhtesem bisey gercekten hani anlatilmaz yasanir denirya iste öyle biseydi bugun bizim yaptigimiz.O arkadaslarimizin gözundeki mutlugu görseniz okadar cok sevinirdinizki ya hayatinda beni hiç görmemis beni hiç tanimamis ama bana adini söyleyip bana sarilisi ve beni bir öpusu vardi gercekten anlatilmaz bir olaydi inanin okadar duygulandimki o ani yasamanizi isterdim ben super bir gun gecirdim ve gercekten tarifi olmayan ve size anlatirken o duygulari yazamak icin kelimeler bulamadigim bir gundu.....

böyle birseyi bizimle paylasan sayin site yönetimine ve orda bizimle olan elinden ne geliyosa yapan herkese sonsuz tesekkurlerimi bir borç bilirim....

__________________
Emre Özmeriç
26/10/1983 istanbul B rh -
madalex83@hotmail.com



CARSI TIRIVIRIYA KARSI

Ersin

Bu organizasyonla ilgili Nisan Ayı başlarında ilk konuşmalarımızı hatırlıyorum da, yüreğim nasıl kıpır kıpır olmuştu. Bu heyecanla beraber bir yığında soru işareti. Ayrıca katılamayacak olmamın vermiş olduğu büyük bir burukluk. Ama bugün fotoğrafları ve yaşanan sevgi selini gördükçe, yazılan duygu dolu mesajları okudukça anlatılmaz bir gurur sarmakta bütün yüreğimi. Akşam konu ilk açıldığında ekran başında gözyaşlarıma zor engel olmuştum.

Ben bile böylesine güzel bir 23 Nisan Bayramı yaşadığımı hatırlamıyorum. Yaptığımız bu iş ile küçük yüreklere aşıladığımız bu sevgi, sanırım ömürleri boyunca unutulmayacak. Onlar ki bu hayatı bizler gibi yaşamayı sonuna kadar hak eden yürekler. Onlar ki acınmaktan çok hatırlanmayı ve sevilmeyi sonuna kadar hak eden yürekler. Onlar ki hayata çok daha güzel bakmamızı, tutunmamızı ve manevi duygularımızı hatırlamamızı sağlayan yürekler.

Öncelikle Yüce Atama teşekkür ederim. Böyle bir bayramı bizlere ve tüm Dünya çocuklarına armağan ettiği için. Ve sonra fikir babamız olan Sevgili Birol Abi’ye, bu anlamlı günde destekleriyle ve katılımlarıyla yanımızda olan tüm sevda ailesine tek tek teşekkürü bir borç bilirim.

İyiki varsınız dostlarım. İyi ki sizlerden birisiyim…

Sevda dedik yola çıktık. Attığımız her ufak adımda çok büyük sesler duyduk. Duymaya da devam ediyoruz.

__________________

zamansiz_adam

bu ğün hayatımın en güzel va harika bir günüydü orda onlarla dans etmem konuşmam bir birimizin içine bakmak anlatılamıyaçak bir duygu bende coçuk oldum ama hiç bir 23 nisanim bu kadar ğüzel geçmedi bu günde bizleri yanlız bırakmayan bütün doslarıma cok tşk

__________________


carpe_diem_hermes@hotmail.com

SÖZ UÇAR YAZI KALIR

bypoint

Bu güzel günü kelimelerle anlatmak cok ama cok zor,bazı duygular vardır yasanır fakat anlatılamaz iste bugün bizim yasadıgımız duygu da tam anlamıyla böyle birseydi.Cocukların gözlerindeki ısıgı daha onları almak icin iskeleye yanasırken fark ettik tüm balık sevdalıları. teknenin kıyıya yanastıgını gördükce ellerin birer birer havaya kalkısı ve biran once tekneye binmek icin can atıslarını görmeliydiniz.Onceleri iclerinden bir kacı tekneye binmeye korksada sonra hic inmek bile istemediler.Seni tanımamalarına ragmen hayatların da ilkez görmelerine ragmen sanki yıllardır tanıdıgı bir arkadası gibi size sarılıp öpmeleri olayı koparan en büyük noktaydı benim adıma.Bence biz balık sevdası ekibi olarak cok güzel bir is yaptık ve üzerimize coken bu yorgunlukta tadı tuzu oldu.


Bugünü yasamak sahsım adıma hayatımızda bir boslugu cok gec fark etmenin ve huzuru ilkez yasamanın adına cok güzel bir tecrübe oldu.Saolun cocuklar bayramınız kutlu olsun sizleri eglendire bildiysek bundan öte mutluluk yok iyi ki varsınız......

__________________
hakandurmus46@hotmail.com

Hakan / �stanbul
1980/Ab Rh +
Bir sevdadýr Balýk Tutmak
Kara Kartalým

sarayburnu

Son yirmi gündür özellikle geceleri bu günü kafamda tasarlamakla uykusuz geçirdim. Acaba herşey yolunda gidecekmi , acaba yağmur yağacakmı, acaba herkes mutlu olacakmı ,acaba acaba acaba...... son yirmi gün benim için acabalarla doluydu işin ucunda iki tarafada ; yani hem okula hemde siz değerli balık sevdalılarına ve tabi hamdi beye mahcup olmak vardı


Bu sabah bütün tereddütlerimi, tedirginliğimi, sizin gibi güzel insanlarla tanışacak olmanın vermiş olduğu anlatılamaz heyecanımı , doktorumun verdiği bademcik ilaçlarınıı alıp dua ede ede çıktım yola.


Kısa bir beklemeden sonra öğrencilerin ve diğer yolcularımızın tamamını alıp yola cıktık. öğretmen arkadaşlarımın gözündede o endişeyi görünce beni iyice ateş bastı bu arada. ilaç milaç kar etmedi..


İstinye iskelesindeki sıcak karşılamayla bu endişe yerini heyecana bıraktı. cocuklar üst kata alındı eğlence başladı her şey yolundaydı ordan sonrasını hatırlamıyorum desem yeridir. çünkü o kısımdan sonra ben mangalın başındaki yerimi aldım. ( bu arada faruk abininde çok büyük emekleri var sağolsun. abime bir gömlek sözüm var en kısa zamanda sözümü tutacağım)


Özet olarak HAMDİ BEY, bey sıfatını tam anlamıyla hak eden bir insan; benim siteye üye olduğum andan itibaren hayranı olduğum HÜSEYİN ABİ sitede göründüğünden daha heybetli daha karizmatik bir abi (hollywood adına büyük bir kayıp ); FARUK USTA öyle lafla falan değil her haliyle tam bir usta (köfteler bana kalsa millet açlıktan ölebilirdi) ve TÜM BALIK SEVDALILARI sevda kelimesinin taşıdığı bütün zerafeti, kibarlığı, hoşgörüyü, insanlığı ,duygusallığı, paylaşmayı, fedakarlığı, ....... hepsini en üstün haliyle barındıran insanlar olarak hafızama ve eminim tüm arkadaşlarımın hafızalarına asla silinmeyecek şekilde kazındı.
Ben yukarıda olanları tam olarak göremesemde ,öğrencilerim yaseminle incinin balık tutunca atmış olduğu kahkahaları sevinc çığlıklarını görmek yeterliydi zaten ( bu arada o küçük balığa da teşekkür etmeden geçemiyeceğim sağol küçük istarvit seni en az on kere suya atıp çektik bütün çocuklar balık tutmanın keyfini sayende yaşamış oldu )

EMEĞİ GEÇEN HERKESİN ELLERİNE YÜREĞİNE SAĞLIK O KÜÇÜK YÜREKLER SİZİ ASLA UNUTMAYACAK

__________________
ASLA BİRİLERİNİN UMUDUNU KIRMA BELKİDE SAHİP OLDUKLARI TEK ŞEY O DUR

YILMAZ
23,08,1982
0RH+
www.gaziosmanpasaeuo.k12.tr

Faruk Usta

dün akşam org konusu açıkken son mesajımda 23 nısan musameresıne gıdecek çocuk kadar heyecanlıyım demıştım ve bu heyecanım hakkıkaten doğru çıktı.

sabahın erken saatlerınde yola çıkarak ulaştıtğımız tekne durağımızda teknemıze nail olmuş ve org. başlamıştı daha sonra avrupa yakasındakı arkadaşlarımızıda alarak paşabahçe açıklarında teknemızı suslemeye başladık ve ben aynen ilk okul çocukları gibi tekneyi süslerken heyecanlıydım eskı sınıf süslemelerımız gözümün önüne geldi ve kendi kendime allahım ne buyuksun 36 yaşındada bana bu heyecanı yaşattın dedım. daha sonra teknemıze canları aldık yaşları kuçuk ama yureklerı kocaman çocuklarımızı o kadar yakın ve canseverlerdıkı hemen kaynaştık kucaklaştık ve muzık eşliğinde kutlamamız başlamış oldu ama ben bundan sonrasını hatırlamıyorum . hatırladığım tek şey tekenede ısmımıze ve uye dostlara yakışan vede bır hayat felesefesi olan dostluk arkadaşlık ve sevgiydi. canlara engelli demek gelmıyor dılımden çünkü o küçücük yüreklerinde kocaman ve hiç bitmeyen bir sevgileri var. yüreğinde sevgisi olmayan insan engellidir.

bu org. sebeb olan yılmaz hocama ve site yonetıcılerımıze ve okul yonetıcılerıne bıze boyle bır gunu yaşattıkları için teşekkür ederim..


saygılraımla

köftelerin efendisi

__________________
faruk/37/istanbul anadolu/0rh+



Biliyorsan konus alim sansınlar, bilmiyorsan sus adam sansınlar.

Halisabi

Açılış mesajının birinci bölümünü bitirmiş ve fotoğrafları yüklemeye başlamıştım. Her fotodan sonra mesajı kaydetmişim iyi ki. Zira akabinde elektrikler kesildi. Oysa ben, önce önemli bir mesajı buraya taşımayı ve sonra da fotoğraf yüklemeye devam etmeyi planlıyordum.

İşte o mesaj:


Az önce organizasyondan dönüp ofise geldim. Ayrıldığımda saat 15:00 gibiydi.. Çocuklar gönüllerinde eğlenip oynuyorlardı. Çok mutlu görünüyorlar.. Onların mutluluğuna sevinmekle birlikte, durumlarını görmek beni çok duygulandırdı..

Müzik çalınca veya birileri ilgilenince, hatır sorunca çok mutlu oluyorlar. Ama yalnız kenarda oturduklarında amaçsızca belki, çevrelerine bakıyorlar. Ne gelecek planları kurabiliyorlar, ne geçmişlerinden ders alma fırsatları var.. Bizim gibi bir hayatları hiç olmayacak. Etkilenip üzülmemek elde değil.

Hele bir de anne-babaları..? Kim bilir doğacağının haberini aldıklarında ne kadar mutlu olmuşlardı. Hatta doğduklarında.. Hatta, bu engellerle yüzleştiklerinde de anne-baba sevgisi ve mutluluğunun hiç eksilmediği muhakkkak. Ama sonraki süreçte kim bilir neler yaşadılar, yaşıyorlar.. Hep üzerine titremek zorundalar.. Büyüyüp serpildiklerinde onları aile akulundan mezun edercesine dünyaya salıvermek ve arkalarından unların başarılarını, mutluluklarını izlemek sadece bir rüya, onlar için.. Eminim bu yaşadıklarından dolayı çocuklar, ve bu sabırlarından dolayı anne-babaları cennetlik olmuşlardır bile..

Bir de öğretmenleri.. Anne-baba tabiki şefkatleriyle, kanlarından canlarından bir parça olan çocuklarına kol kanat gerecekler, ilgilenecekler, sabredecekler.. ya öğretmenler? Sadece "fedakarlık" onları bu özel öğrencileriyle birlikte tutabilir.. Hepsine binlerce, onbinlerce, milyonlarca teşekkürler.. Hiç başkasının çocuğuna bakmak zorunda kaldınız mı? Azıcık yaramaz bir çocuksa, sabretmek için çatlayabilirsiniz sadece birkaç saat içinde. Hatta sabredemeyebilirsiniz bile. Öğretmenleri ise günlerboyu, yıllar boyu bu çocuklara sadece sabretmek bir yana, minimumlarda bile olsa birşeyler öğretmeye çalışıyorlar. Ve ne kadar zor bir eğitimdir o.. Motivasyonu ne kadar zordur. Normal bir öğrenciye bikaç defada veya bilemediniz on defada birşeyi öğretebilirsiniz. Ve öğrendiğini gördüğünüzde en mutlu sizsinizdir.. ne yaramazlıkları, ne haylazlıkları, ne kavgaları hatırlarsınız. Sadece gayretlerinizin sonucunu görmenin mutluluğunu yaşarsınız. Bu durum malesef çok çok küçük bir ihtimal, bu okuldaki öğretmenler için. Engelli olmayan milyonlarca çocuk adedince teşekkürler.. Elleri öpülür onların.

Onlara bakıp, önce çocuklarım ve diğer tüm çocuklar, aileleri için şükrettim.

Yüce gönüllü Balık Sevdası forum üyelerine ve yöneticilerine bu kutsal çalışmaları için derin teşekkürlerimi ifade etmek isterim. Her zaman yanınızdayız.
__________________
Selami Yılmazçoban
ÇOK TEŞEKKÜRLER SELAMİ BEY !

__________________
Halis Altıntaş
1931 -Istanbul
B Rh+

http://halisabi2.spaces.live.com