kedi

Anlamlı bir günde çok güzel bir orgz. oldu.

Çocukların o ilk önceki meraklı bakışlarla etrafı süzmesi sonra bizlereçok sıcak davranmaları, sarılmaları, müzikle beraber kendilerinden geçercesine dans etmeleri unutulacak anlar değil. Böyle bir orgz. yer almaktan corbada tuzumuzun olmasından gurur duyuyorum.
Sevgili arkadaşım (kankim yeni üye) Onur beni kırmayıp bir telefonumla geldi benden çok ses sisteminin başında durdu. Gelemeseydi çocuklarla hiç vakit geçiremiyecektim. Ona ayrıca teşekkür ederim.

Emeği geçen herkesi tebrik ederim. Böyle sosyal aktivitelerde bulunmamız çok güzel ve bunu daha çok yapalım.

Bende de baya bi resim var yetiştirebilirsem eklicem

Hamdi

Arkadaşlarım, canlarım, kardeşlerim...

Nasıl anlatayım bilemiyorum O kadar güzel bir duygu ve gündü. İnsan anlatamıyor. Defalarca tüylerim diken diken oldu. Belki böyle bir projenin içerisinde olmaktan kaynaklanıyordu. Balık Sevdalısı arkadaşlarımın muhteşem çabası ve öz verisi inanın beni gururlandırdı.

Site üyelerimiz, Hakanlar, Emreler, Mesut, Feridun, Faruk, Talip, Muharrem, Ulaş, Didem, Ali Emre, Halis abi, Talip abi, Ali Deniz, Kubilay, Tülay, Apdullah ve isimleri gönlümüzde kazılı diğer arkadaşlarım. Tüm gönülleri ve kalbiyle bu günü en güzel bir şekilde bitirmemiz için inanılmaz çaba sarfettiler.

Yaşar arkadaşımız da, bugün yanımızda çok olmak istedi ama geceyi hastanede geçirdi, buradan geçmiş olsun diyorum. Eşinide sabah sabah yorarak iskeleye kadar yolladı. Çünkü vermiş olduğu bir söz vardı !!!

Hepsine en içten duygularımla teşekkür ederim.

Geçen yıllar içerisinde yüzlerce organizasyon yaptık, ama benim için en anlatılmaz duygular, bu organizasyonda oldu.

Ben duygularımı dışarı yansıtmayan bir insanım, ama inanın bugün o kadar gurur duydum anlatamam.

Benim için muhteşem bir gündü, okulumuzun yönetimi ve aile birliğinin teşekürleri benim için en büyük mutluluktu.

Benim için artık bu okulun öğrencileri unutamıyacağım ve her zaman anlatacağım hatıralarım arasında yerini almıştır.

Bu günden sonra bu okul bizim okulumuzdur. Her zaman yanınızdayız.!!

Ben bir aile babası olarak, bu okulda görev yapan tüm eğitimci arkadaşlarıma minnettarım. Çok meşekkatlı ve onur verici bir görev yüklenmişlerdir.

Anlatılacak o kadar şey varki ama bunları yazarken gözlerim yaşarıyor.

Biz Balık Sevadası olarak, böyle bir ilke imza attığımız için onur ve gurur duyuyoruz..

Buradan bize destek olan Firar mağazaları Kordinatrü Selami beye, TGRT habere, Yaban TV'te ,Tabela dünyasına, Four M ve tüm arkadaşlarımız ve firmalara tekrar tekrar teşekkür ederim....

__________________
Hamdi Tekbıyık
08/08/1974
İstanbul
0 RH(-)

Faruk Usta

acar muhabırımız sitemizin en ufaklığı

__________________
Ne Mutlu Türküm Diyene

faruk/37/istanbul anadolu/0rh+
http://beyazesyaservisii.tr.gg/



Biliyorsan konus alim sansınlar, bilmiyorsan sus adam sansınlar.

John Dory

İlk kez böylesine heyecanlıydım bir organizasyona giderken. Çünkü ilk kez bir organizasyonda bu denli ciddi bir görev üstleniyorduk. Kendimiz haricinda başkalarını mutlu etmeye çalışacaktık, ve bu başkaları diğer insanlardan bazı bakımlardan "daha başka" insanlardı.

Saat 9.30'da İstinye'ye vardığımda hemen herkes oradaydı. Çok geçmeden tekne geldi, karşıdan gelen dostlarımızla selam sohbet faslının ardından doğrudan hazırlıklara giriştik. Bir yandan balonlar şişiriliyor, bir yandan tekneyi bayraklarla donatıyorduk. O denli şendik ki, bizi uzaktan görenler koca koca adamlar denizin ortasında 23 Nisan'ı kutluyor sanıp garipseyebilirlerdi. Teknemizi donattıktan sonra sıra, kıyıdaki misafirlerimizi almaya gelmişti. Kıyıya yanaştığımızda cıvıl cıvıl bir grup bizi heyecanla bekliyordu. Tekneye binerken hepsinin yüzündeki büyük heyecan ve mutluluğu gördüğümde, benim de yüzümü aynı mutluluk ve heyecanla aydınlanmıştı. Tüm çocuklar sırayla tekneden kendilerine uzatılan ellere tutunarak tekneye biniyordu. Sıra Küçük İnci'ye geldiğinde, denizden ürkmüş olsa gerek biraz huysuzlandı. Hemen Suat abi babacanlığı ve içtenliğiyle yardıma koştu. Sesinin tonu ve bakışları İnci'ye güven vermeye yetmiş de artmıştı. Her ne kadar tekneye binerken hala korkuyor idiyse de, tekneye ilk adımını attığında onun da yüzünde güller açmıştı.

Tekne İstinye'den demir alır almaz, bayramın adına yaraşır derecede inanılmaz bir coşku ve tatlı telaş başladı. Bir grup yukarıda çocuklarla beraber eğlenirken, diğer grup aşağıda çocukların karınlarını doyurmak ve rahatlarını sağlamak için canla başla çalışıyordu. Ben birinci gruptaydım. Nefesim tükenene kadar hepsiyle dansettim, oynadım, şakalaştım. İlk başta biraz çekingen olmalarına karşı, kaynaşmamız çok kısa zaman oldu. Tertemiz, hiç kirlenmememiş kalpleri sayesinde tüm içtenlikle kucaklaştım Nurullah ile, İnci ile, Adem ile, Ali ile, ve adlarını bilmediğim ve hatırlamadığım nicesiyle. Ama benim için bunlardan en farklısı, şu anda maalesef ismini hatırlayamadıklarım arasında yer alan, ayaklarında problem olan küçük çocuktu. O sırada ben diğer arkadaşlarıyla dans ederken, bir anda oturduğu yerden kalktı ve koluma sarıldı. Varoluşunun verdiği tüm gücüyle, yaşam enerjisiyle koluma tutunmuş dansediyordu benimle. Aslında tutunduğu şey kolum değildi, yaşamdı. Öylesine güçlü sarılıyordu ki, kollarım ağrımaya başlamıştı. Ama sonuna kadar dayanmalıydım. O nasıl bu azmi gösteriyorsa, ben de onu mutlu edecek acıya dayanma azmini göstermeliydim en azından. Şimdi kolumdaki morluklara baktıkça yaşamın ta kendisini görüyorum.

Diyorum ya, o kadar temizdi ki içleri, sizin onlara gösterdiğiniz sevgiye misliyle karşılık veriyorlardı. Ayrılma anı yaklaştıkça kucaklaşmaların kuvveti daha da artıyordu. Ayrılırken biraz kıyıya köşeye sinerek saklandım. Ne olur ne olmaz birisi sarılıp dönmek istemez diye korktum.

Şu an hala kolumdaki morluklara bakıyorum. Günlük sıkıntılarımızı, kendimize dert ettiğimiz şeyleri düşünüyorum. Görüyorum ki, engelli diye toplumca küçümsenen bu insanlardan bizlerin hayata dair öğrenmesi gereken çok şey var. Acaba hangimiz ayakları sakat olan o çocuk kadar hayata bağlıyız? Hangimiz yaşadığımız zorluklar karşısında hayata, kollarını morartırcasına tutunabiliyoruz?

Bugün benim için hayatım boyunca unutamayacağım bir gündü. Sadece onları mutlu etmek sonucu benim de mutlu olmam değildi bugünün bana kattığı. Hayatıma ayrı bir bakış açısı aşıladı bugünkü çocuklar.

Bugün organizasyonda bulunan herkesi, bu tarihi organizasyona katılmaları nedeniyle en içten şekilde kutluyorum. Kesinlikle bugüne kadarki en güzel organizasyonumuzdu. Umarım daha nicelerini de hep beraber yaşarız.

ercan avcılar

slm arkadasalar,
emeginize ,yüreğinize,kalbinize sağlık...
sizlere katıldığım için mutluyum,gururluyum..
Allah razı olsun herkesden...
Ercan Avcılar

__________________
Ercan / İstanbul / 1972 / 0 Rh +
halk_kahramani@hotmail.com

Asi ve mavi

Harika bir gündü. Ne desem, nereden başlasam bilemiyorum...! Ulaş modumunda bahsettiği gibi, sabah sözleştiğimiz yerden önce beni, sonra zamansız_adam'ı alıp yola koyulduk. İskeleye vardığımızda ses sistemleri ve akabinde bir kaç üyemiz hazır ve nazır buluşma yerindeydiler. Bir müddet sonra anadolu yakasından beklenen ağır toplar da gelmişti.

Hep birlikte teknemize binip, sırasıyla teknenin süslenmesi, ses sisteminin kuruluşu, yiyeceklerin hazırlanması ve Kemal arkadaşımızın yokluğunu aratmamaya çalışarak süsleme esnasında ve günün kalan kısımlarında fotoğraf çekimini gerçekleştirip, el birliğiyle hazırlıklarımızı tamamladık. Tam bir imece usulü, son derece keyifli ve mutlu bir şekilde çalışıyorduk.

Bir ara mutfağa baktım, o kadar bayan varken, yemekleri Ulaş ve Ali Emre abi hazırlıyordu. O kadar ısrar etmeme rağmen biricik modları olan ben'i sokmadılar mutfağa. Canlarım benim, ne de çok düşünürler...

Neyse efendim, çocuklarımız üst katta büyük bir çoşkuyla kendilerini müziğin ritmine kaptırmışken, tüm üyelerimiz de onlarla birlikte eğleniyorlardı. Elimizden geldiğince her an'ı ölümsüzleştirmek adına fotoğraflarımızı çektik, kayıtlarımızı aldık. Sorumlular olarak, günü mükemmel ve rahat kılmak istiyorduk, tüm misfirlerimizle tek tek ilgilendik.

Benim ilk organizasyonum olduğu için, bazı arkadaşları sadece avatarlarındaki resimlerinden dolayı tanıyabildim. İçlerinde en net seçebildiklerim Adminlerimden sonra, Hakan Özden ve Halis abi vardı. Sağolsun Ulaş modum beni peşine takıp, herkesle tanıştırdı. Bu sayede birebir sohbet etme imkânı doğmuştu.

Halis abinin masasına oturup elini öptüğümde tanışmış bulunuyorduk, kendisi dünya tatlısı, hanımefendi kızına dönerek, benim şiire ve fotoğrafa olan düşkünlüğümü kızına anlatıyordu. Oracıkta tanıştık. Günün bir çok kısmını kendisiyle sohbet ederk geçirmiştim, doğrusu büyükte keyif aldım. Masamızda birde Gega-Suat abi vardı. Onunlada herkesle olduğu gibi ilk tanışmamdı. Kendisini anlatmak için inanmayacaksınız ama sayfalar yetmez. Hangi bir özelliğinden bahsetsem bilemiyorum. Pratik bilgileri, mutfak sanatıyla adeta masamızın bilgi birikimi gibiydi. Dinledikçe birşeyler öğreniyor, bazılarını duydukça şaşırıp kalıyordum. Mutfak ve dolayısıyla yemekle ilgili engin tecrübelerini, püf noktalarını paylaştı. O paylaştıkça da, hepimiz gibi Halis abi de acıkmıştı, Suat abinin tatlı dilinden dökülen "yemeklerin püf noktaları" Halis abimizi de eritti. Kısacası Suat abinin anlattıklarını şimdi tekrar düşününce, bugün benim diyen kadının eline su dökemeyeceğini anladım. Takvim yaprağı gibi, çevir çevir oku... Yemek konusunda Hakan Özden'in de marifetleri hiçte yabana atılmayacak cinsten olmadığını söyleyebilirim. Bilginize...

Günün koşuşturmasından mıdır yoksa temiz havadan mıdır bilinmez ama sabahın ilk saatlerinde tutan baş ağrıma verdiği ilaçla deva olan, herkes gibi güleryüzünü esirgemeyip her konuda yardımcı olan, gidiş dönüş yolunda servis şöförlüğümü üstlenen öncelikle mesai arkadaşım Ulaş'a, bu organizasyona gelebilmem için çok çaba sarfeden, bir bakıma gözümü karartmamı sağlayan biricik Admiral'ime, sonrada bu vesileyle bu güzel ve anlamlı günde bizi yanlız bırakmayan tüm sevdalı arkadaşlarıma teşekkür ederim.

__________________
Koku, tat, sıcak... Sende her aradığım vardı.
Seni soğuk bulanlar, ısıtamayanlardı.

Hamdi

O kadar organizasyon yaptık, o kadar beraber olduk. Ama böylesine duygu yüklü mesajlar ilk kez okuyorum...!!!

Teşekkürler arkadaşlarım...!!! Teşekkürler Balık Sevdası...!!!

__________________
Hamdi Tekbıyık
08/08/1974
İstanbul
0 RH(-)

Birol

Bir fikirdi sadece,toprağa atılan bir tohum gibi.sevdamızla suladık ve topraktan çıkıp günışığı ile buluşmasını gördük. fikirler fikirlerle buluştu yüceldi,gökyüzüne ulaştı.Ve dün geceye kadar ulaştı.Artık uykulara teslim olan gözler kapandığında, herşey bitmişti.Hani derler ya söz biter,artık iş uygulamaya kalmıştı.
Çok istedim bu gün o teknede olmayı.Genel anlamda hemen hemen tüm org.lara katılmıştım.NAdiren kaçırdığım org.lar vardır ama bugün ki en üzücüsü idi.gelemedim,aranızda olamadım.Kızım canım hayattaki yegane varlığım ilk kez anaokulunda müsamereye çıkacaktı.Bu gün yanında olmalıydım.
Aranızda olmasamda yüreğim orada idi.Şimdi burdalardır bunu yapıyorlardır, şimdi şurdalardır şunu yapıyorlardır diye düşünüp durdum.Elim telefonlara gitmedi aramak için,arayamadım gönlüm elvermedi....
Sevdamızı yaşayan ve orada olan tüm dostlara,bize desteğini esirgemeyen Vira balıkçılığa,Basın kuruluşlarımıza ve maddi manevi destekleriyle bugünü paylaşan diğer firmalarımıza sonsuz saygılarımı ve teşekkürlerimi sunarım.
İyiki varsın balık sevdası....

__________________




GELECEĞİMİZE BİR İMZADA SİZ ATIN
http://www.baliklarayasamhakki.org/

Talip Girgin

Bu günün güzelliğini size hangi sihirli kelimeler ile ifade edebilirim ki! Doğru kelimeleri bulamamaktan korkuyorum , bulduklarımın ise kifayetsiz kalmasından. Böyle bir organizeyi duyduğum ilk anda bir iki kişi henüz yeni adını yazdırmıştı. Katılacak arkadaşların sayısı 40 kişi ile sınırlıydı ve ben bunu erkenden görmekle ne kadar şanslı olduğumu fark ettim.

Hiç düşünmeden sevgili [Hüseyin] adminime eşim ve beni listeye kaydetmesini istedim.
Sağ olsun bizi listeye hemen ekledi. Şimdi “23 nisan” bizim için daha bir anlam kazanmıştı.

O günden bu yana, biz bu günün nasıl geçeceği konusunda endişelerimiz vardı, tıpkı karşı taraftan gelecek küçük kardeşlerimizin öğretmenleri ve aileleri gibi.

Geçici rahatsızlığı olan bu küçük kardeşlerimizle benzer rahatsızlığı olan, daha önce tanıdığım birkaç aile biliyorum.
Bu ailelerin çocuklarına göstermiş oldukları ilgi ve alakanın diğer çocuklarından hiçbir farklı yanı yoktu! Özellikle bunun altını çiziyor ve bu kadar özverili aile ve öğretmenleri ayrıca duyarlı vatandaşlarımızı canı gönülden kutluyorum.

Sabah 07.30 kalkmamıza rağmen Sefaköy’den çıkmamız 09.15 olmuş ve geç kaldığımızı düşünerek büyük bir üzüntüye kapılmıştım. Yüce rabbim bu üzüntümü duymuşçasına; trafik hiç olmadık şekilde bana müsaade etti ve rekor denecek bir olay ile 09.35 te İstinye vapur iskelesine geldik!

Orada ki arkadaşlar ile hoş beş yaptık. Sanıyorum on dakika kadar bekledikten sonra teknemiz bütün ihtişamı ile göründü ve teknedeki arkadaşlarımıza katıldık.

Daha sonra diğer arkadaşlarımızın da belirttiği gibi tekneyi bayrak ve balonlar ile ilkokul çocuklarının heyecanı içinde el birliği ile birbirimize destek vererek, gelin gibi süsledik.

Misafirlerimiz gelene kadar süsleme işini bitirdik, müzik ve ses düzenini kurarak İstanbul boğazından canlı müzik yayınına başladık. Bizim bu eğlencemize boğazdaki yunuslarda katılarak küçüklerimize ve bizlere, eğlence oldu.

Bir süre sonra misafirlerimizi almak için tekrar İstinye vapur iskelesine yanaştık. Küçük kardeşlerimizin iskelede sevinçten yerlerinde duramadıklarını hop hop zıpladıklarını gördüğümde tarifi mümkün olmayan duygular tüm benliğime, tüm hücrelerime doluşu verdi.

Küçük canlar, küçük dünyalar ve çoğumuzda olmayan kocaman yürekler! Karşılıksız güler yüz ve sevgi gösterisinde bulunuyorlar. Bizden istedikleri sadece ilgi ve güler yüz.

Denizin altında balıklar ve üzerimizde uçan martılar ile bütünleşip, köşk ve yalılardakilerin meraklı bakışları arasında sevdamızı paylaştığımız bizim insanlarımız ile İstanbul boğazında bayramımız vardı! Hopluyor zıplıyor, birbirimize sarılarak gülüp eğleniyorduk.

Yıllarca itilmişliğin ve ezilmişliğin acısı yüzlerinden okunan insanlarımızın, haklı kuşkuları vardı ister istemez. “Balıksevdası” onlar için farklı olmalıydı! Kim bilir ne kadar siyasiler tarafından acısını çektiler kullanılmışlığın, Kim bilir ne kadar acısını çektiler çaresiz kalmışlığın.

İstediklerinin en başında manevi destek geliyordu. Bu Allahın bir taktiri, bir sınav, bu bir imtihan diyorlardı. Bu yüce yaratan tarafından verilen, bir görev diyorlardı.

Fakat bizim de yetişemediğimiz anlar oluyor, siz güzel insanlarımızın siz değerli kardeşlerimizin desteğine ihtiyacımız var diyorlardı.

Şimdi iş zamanı, şimdi iyilik zamanı, şimdi insanlık zamanı, şimdi sıcağı sıcağına neler yapabiliriz bunu düşünmenin zamanı.

Balık sevdasının çizgisi belli oldu arkadaşlar! Bize bu tür eylemler inanın çok yakışıyor.
Katılan arkadaşlarımızın hepsinden tek tek gurur duydum. Doğru yerde olduğum için çok ama çok mutluyum.

Bence balık sevdasının bu güne kadar yakaladığı en büyük balık buydu arkadaşlar. Daha büyüğünü yakalamak için “Ernest Miller Hemingway”ın “İhtiyar balıkçı” adlı hazin öyküsünde olduğu gibi biraz fazla açılmaya ne dersiniz?

Biz istersek daha çok güzel şeylere imza atarız. Bugün gördüm ki katılan arkadaşlarımızın hepsinde bu yürek fazlasıyla var. Katılamayan arkadaşlarımızın da öyle. Onlarda üzerine düşeni yapacaklarından ve hatta bu güzelliği gördükten sonra yarış edeceklerinden zerre kadar kuşkum yok.

“Benim kendisini seyrettiğimden habersiz, bir anne gördüm; uzaktan çocuğuna bakan ve çocuğu hakkında hareretli konuşan balık sevdasından arkadaşlarımıza kulak vermişti. Endişe ve korku vardı gözlerinde! Belki içinden bunlarda diğerleri gibi mi? Diye geçirerek, korku ve şüphe içinde acı acı bakıyordu! Sonra birden o kuşku dolu hali kayboluverdi yüzünden. Gözleri ışıl ışıl oluverdi. Yüzü gülüyordu o gülerken ben bir kenarda hiç bu kadar mutlu ağlamamıştım”

Bir kez daha altını çizerek söylüyorum sizinle gurur duydum sevgili arkadaşlarım. Hep böyle saf temiz kalender kalın.

Emre

Tüm katılımcıları canı gönülden tebrik ediyorum. Çok duygulandım. Orada olamadığım için üzüldüm. Birilerinin orada olduğu için sevindim.

__________________