Deniz İğnesi

**Admiral** · 01-05-2007, 22:39

DENİZ İĞNESİ

Syngnath iformes Syngnathidae

Syngnathiformes

Syngnathidae familyasından olan deniz iğnesinin tropik ve ılık denizlerde yaşayan yüz elliye yakın türü vardır. Denizlerimizin kıyılarında sığ sularda yosunların ve zoste-raların arasında yaşayan Syngnathus acus bilimsel adıyla tanımlanan türünün boyu 10-20 cm. arasındadır. Deniz iğnelerinin boyları 2.5-40 cm. arasında değişir.

Türlerinin tümü çok ince ve uzun olup yılan yavrularını andırırlar. Kafaları uzun, ağızları boru gibi, solungaçları ise küme halindedir. Gözleri kafalarının ön ve üst tarafında bulunur. Cildi kaygan olup pulları yoktur. Buna karşılık, gövdelerini kısmen kıkırdaklı ve kemikli, eklemli levhalar sarmıştır. Bunlar deniz iğnesinin başının arkasından başlayarak kuyruk ucuna kadar gövdeyi kaplar.

Bazılarında yelpazeyi andıran bir kuyruk yüzgeci mevcuttur. İnce mercek şeklindeki sırt yüzgeci gövdenin orta bölümündedir. Rengini yaşadığı ortama göre uydurabilen deniz iğnesi, yaz aylarında yosunlar, taşlık sığ sular ve rıhtım kenarlarında sık sık görülür. Kış aylarında derin sulara çekilir.

Deniz iğneleri, arasında yaşadıkları yosunların renklerini alır, yeşilimsi, kirli sarı veya zeytuni renkte olurlar. Deniz iğnesi sırt ve kuyruk yüzgeçlerini aynı anda titreterek diklemesine yüzer ve suda ağır ağır ilerler. Çok hızlı titreyen sırt yüzgeci küçük bir pervaneyi andırır. Zaman zaman gövdesini yılan gibi kıvırarak suda kayar. Başını iki yana çevirip, bu hareketten yararlanarak istediği yöne gider. Bukalemunlar gibi, gözlerini birbirine bağlı olmadan ayrı ayrı oynatabilir.

Deniz iğnelerinin dişleri yoktur. Çeneleri boru biçimindeki ağzını destekler. Planktonlarla, balık yumurtalarıyla ve karides yavrularıyla beslenir. Avını kovalayamaz ancak ağzını bir enjektör gibi kullanarak 4 santim kadar ilerdeki avını emerek kendine çeker.

Besin ararken diklemesine veya yatay olarak yüzer. Gövdesini kıvırıp büker, başını sağa sola çevirip, yosunların çatlak ve yarıklarının arasına girer, avını ağzına aldığında beğenmezse püskürterek dışarı atar.

Deniz iğnesinin üremesi balığın en ilginç yanı olup aynı familyadan olan deniz atına benzer. Deniz atının karın bölümünde bir kese vardır. Dişisi yumurtalarını bu keseye bırakır. Bu işlem deniz iğnelerinde daha basittir.

Dişi yumurtalarım erkeğin alt kısmına bırakır ve yumurtalar buraya yapışır. Bazı türlerin erkeğinde derisinin yüzündeki kıvrıntılardan oluşmuş bir kese vardır. Yumurtalar bunun içine dizilir. Yumurtaların taşınması erkeğe düşer.

Türlerin çoğunda dişi deniz iğnesi erkeğine kur yapar. Dişiyle erkek dikey durumda gövdelerini ve gövdelerinin ön kısmını ileri doğru uzatarak birbirlerinin etrafında yüzerler. Çizdikleri halkalar gitgide küçülür ve sonunda gövdeleri birbirine dokunur. Erkek eğilerek burnuyla dişiyi okşar, gövdesini tirbuşon gibi kıvırır. Sonunda gövdeleri birbirine dolaşır. Dişi yumurta dökme borusunu erkeğin kesesine sokar ve birkaç yumurta bırakır. Erkek yumurtaların keseye iyice yerleşebilmesi için gövdesini kıvırıp büker. Dişi bundan sonra otuz-otuz beş adet yumurtayı erkeğin kesesine bırakır. Döllenme torba içinde olur. On-on beş gün içinde yumurtalar çatlar ve erkek gövdesini sarsarak her seferinde bir ya da birkaç yavruyu keseden dışarı atar.

Yavrular bağımsızca yüzmeye başladıkları zaman herhangi bir tehlikeyle karşılaştıklarında yeniden erkeğin kesesine dalabilirler. Biraz daha büyüdükten sonra da yavru deniz iğneleri hayatlarını bir daha keseye girmemek üzere devam ettirmeye çalışırlar.

Eti yenmediği, özellikle avlanılmadığı için ekonomik bir değeri olmayan deniz iğnesinin üremesi ve nesil yetiştirmesi diğer balıklara oranla daha ilginçtir.

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla
Görünüm Modları
Düzenli Mod Karışık Moda Geç Konu Moduna Geç

01-05-2007, 22:39	#1 (permalink)
Admiral Administrator Giriş: Apr 2007 Konum: İstanbul Yaş: 43 Mesaj: 6,994	DENİZ İĞNESİ Syngnath iformes Syngnathidae Syngnathiformes *Syngnathidae* familyasından olan deniz iğnesinin tropik ve ılık denizlerde yaşayan yüz elliye yakın türü vardır. Denizlerimizin kıyılarında sığ sularda yosunların ve zoste-raların arasında yaşayan Syngnathus acus bilimsel adıyla tanımlanan türünün boyu 10-20 cm. arasındadır. Deniz iğnelerinin boyları 2.5-40 cm. arasında değişir. Türlerinin tümü çok ince ve uzun olup yılan yavrularını andırırlar. Kafaları uzun, ağızları boru gibi, solungaçları ise küme halindedir. Gözleri kafalarının ön ve üst tarafında bulunur. Cildi kaygan olup pulları yoktur. Buna karşılık, gövdelerini kısmen kıkırdaklı ve kemikli, eklemli levhalar sarmıştır. Bunlar deniz iğnesinin başının arkasından başlayarak kuyruk ucuna kadar gövdeyi kaplar. Bazılarında yelpazeyi andıran bir kuyruk yüzgeci mevcuttur. İnce mercek şeklindeki sırt yüzgeci gövdenin orta bölümündedir. Rengini yaşadığı ortama göre uydurabilen deniz iğnesi, yaz aylarında yosunlar, taşlık sığ sular ve rıhtım kenarlarında sık sık görülür. Kış aylarında derin sulara çekilir. Deniz iğneleri, arasında yaşadıkları yosunların renklerini alır, yeşilimsi, kirli sarı veya zeytuni renkte olurlar. Deniz iğnesi sırt ve kuyruk yüzgeçlerini aynı anda titreterek diklemesine yüzer ve suda ağır ağır ilerler. Çok hızlı titreyen sırt yüzgeci küçük bir pervaneyi andırır. Zaman zaman gövdesini yılan gibi kıvırarak suda kayar. Başını iki yana çevirip, bu hareketten yararlanarak istediği yöne gider. Bukalemunlar gibi, gözlerini birbirine bağlı olmadan ayrı ayrı oynatabilir. Deniz iğnelerinin dişleri yoktur. Çeneleri boru biçimindeki ağzını destekler. Planktonlarla, balık yumurtalarıyla ve karides yavrularıyla beslenir. Avını kovalayamaz ancak ağzını bir enjektör gibi kullanarak 4 santim kadar ilerdeki avını emerek kendine çeker. Besin ararken diklemesine veya yatay olarak yüzer. Gövdesini kıvırıp büker, başını sağa sola çevirip, yosunların çatlak ve yarıklarının arasına girer, avını ağzına aldığında beğenmezse püskürterek dışarı atar. Deniz iğnesinin üremesi balığın en ilginç yanı olup aynı familyadan olan deniz atına benzer. Deniz atının karın bölümünde bir kese vardır. Dişisi yumurtalarını bu keseye bırakır. Bu işlem deniz iğnelerinde daha basittir. Dişi yumurtalarım erkeğin alt kısmına bırakır ve yumurtalar buraya yapışır. Bazı türlerin erkeğinde derisinin yüzündeki kıvrıntılardan oluşmuş bir kese vardır. Yumurtalar bunun içine dizilir. Yumurtaların taşınması erkeğe düşer. Türlerin çoğunda dişi deniz iğnesi erkeğine kur yapar. Dişiyle erkek dikey durumda gövdelerini ve gövdelerinin ön kısmını ileri doğru uzatarak birbirlerinin etrafında yüzerler. Çizdikleri halkalar gitgide küçülür ve sonunda gövdeleri birbirine dokunur. Erkek eğilerek burnuyla dişiyi okşar, gövdesini tirbuşon gibi kıvırır. Sonunda gövdeleri birbirine dolaşır. Dişi yumurta dökme borusunu erkeğin kesesine sokar ve birkaç yumurta bırakır. Erkek yumurtaların keseye iyice yerleşebilmesi için gövdesini kıvırıp büker. Dişi bundan sonra otuz-otuz beş adet yumurtayı erkeğin kesesine bırakır. Döllenme torba içinde olur. On-on beş gün içinde yumurtalar çatlar ve erkek gövdesini sarsarak her seferinde bir ya da birkaç yavruyu keseden dışarı atar. Yavrular bağımsızca yüzmeye başladıkları zaman herhangi bir tehlikeyle karşılaştıklarında yeniden erkeğin kesesine dalabilirler. Biraz daha büyüdükten sonra da yavru deniz iğneleri hayatlarını bir daha keseye girmemek üzere devam ettirmeye çalışırlar. Eti yenmediği, özellikle avlanılmadığı için ekonomik bir değeri olmayan deniz iğnesinin üremesi ve nesil yetiştirmesi diğer balıklara oranla daha ilginçtir.

Şu an bu konuyu görüntüleyen kullanıcı sayısı: 1 (0 üye ve 1 misafir)