BALIK SEVDASI - Yalnız Mesajı Göster

Talip Girgin · 26-07-2008, 17:00

Alıntı:

Asi ve mavi tafarından gönderildi

Buda hayatın içinde, hayatın başka bir yüzü. Herkesin bilip gördüğü, ama gördüğünde yüz çevirdiği, bazende görmezden geldiği bir gerçek!

İnsanların kendi ayakları üzerinde durabilmeleri ve bu hayat mücadelesi içerisinde kaybolmadan varolabilmeyi devam ettirebilmeleri hem çok güç hemde çok önemli. Herşeyden önce bilinçli olmak gerekiyor. Neyi nerede nasıl yaptığın, yapılan şeyin zamanının doğru olması o kadar önemli ki, bir nevi insanın geleceğini şekillendiriyor.

Tamam bazıları doğuştan şansız veya kadersiz olabilir ama, bazılarımızın hayatı tamamen kendi ellerimizde. Tıpkı Türk sinemasının bir zamanlar gerek oyunculuğu gerekse verilen örnekte olduğu gibi yakışıklılığıyla insanları peşinden sürükleyen jönü gibi! Çalıştığında akarken dolduracaksın. Tamam bugününüde yaşayacaksın elbet ama, bugünü yaşarken yarının kaygısı muhakkak olmalı. Yarın hasta olabilir, düşkün olabilir, kimsesiz kalabiliriz.

Yazın ağustos böceği gibi cır cır ötersek, kışın da karıncaya muhtaç oluruz.

Sevgili kardeşim bu işin hem ekonomik boyutu hem duygusal boyutu var. Her insanın hayata bağlı kalabilmesi için sahip olduğu değerler vardır. Bu değerlerin birden yok olduğunu düşünelim. Hayatta tek başına kalmış, her şeyini kaybetmiş bir insandan daha mazlumu ve daha tehlikelisi! Var mı?

Bence alaca karanlığın içinde kaybolanlardan çok etrafımızdakilerin alaca karanlığa gömülmesini önlemek için biraz daha fazla gayret göstermeliyiz. Her şey para değildir. Bazen insanların başını omzuna yaslayacağı gerçekten dostum diyebileceği sırlarını, dertlerini paylaşabileceği, birileri olmalı. Bakın web sitelerine, kimliğini açık etmeyen insanların çoğu karşı taraftakilere olan güvensizliğinden böyle davranıyor! Tabi ki aradaki istisnalar hariç. Zira insanların birbirlerine bu denli yakınlık duymasının ve sevme arzusu ile yanıp tutuşmasının başka bir izahı var mı?

Evet çoğumuz korkularımız ile yüzleşmekten kaçıyoruz çünkü korkuyoruz ve korkmakta haklıyız. Fakat birlikte olunca; gerektiği gibi yaşayamadığımız çocukluğumuzu yaşıyoruz ve bu dayanışmadan en kârlı çıkan aslında biz; orta yaşın üstündekiler… Çünkü zamanın nasıl geçtiğini şimdi daha iyi anlayabiliyor ve bunu daha iyi kullanmak istiyoruz. Olayın bazen içinde, bazen kıyısında köşesindeyiz. Bazen biri çıkar beni anlatır, bazen biri çıkar bizi anlatır. “Hayat” bu işte. İpin nerde kopacağı belli olmaz.

Birilerini eşikten döndürebiliyorsak, onları görünür kılabiliyorsak ve en önemlisi gencecik insanlara iyi yönde örnek olabiliyorsak ne mutlu bizlere. Yeter ki eylemlerimiz yapıcı olsun sevginin yanında, kötünün karşısında olmak için varız! Zira balık tek başına da tutulur ama keyfi olmaz.

Yalnızlık Allaha mahsustur biz henüz alaca karanlık kuşağından uzağız. Tabi sizinde dediğiniz gibi işin ekonomik boyutu çok önemli ama bazen musluklar tısssssss yapıyor bunun adı sonradan “kader” oluyor! Sevgi ve saygılarımla yorumunuz için çok teşekkür ederim sevgili kardeşim