dün akşam org konusu açıkken son mesajımda 23 nısan musameresıne gıdecek çocuk kadar heyecanlıyım demıştım ve bu heyecanım hakkıkaten doğru çıktı.
sabahın erken saatlerınde yola çıkarak ulaştıtğımız tekne durağımızda teknemıze nail olmuş ve org. başlamıştı daha sonra avrupa yakasındakı arkadaşlarımızıda alarak paşabahçe açıklarında teknemızı suslemeye başladık ve ben aynen ilk okul çocukları gibi tekneyi süslerken heyecanlıydım eskı sınıf süslemelerımız gözümün önüne geldi ve kendi kendime allahım ne buyuksun 36 yaşındada bana bu heyecanı yaşattın dedım. daha sonra teknemıze canları aldık yaşları kuçuk ama yureklerı kocaman çocuklarımızı o kadar yakın ve canseverlerdıkı hemen kaynaştık kucaklaştık ve muzık eşliğinde kutlamamız başlamış oldu ama ben bundan sonrasını hatırlamıyorum
. hatırladığım tek şey tekenede ısmımıze ve uye dostlara yakışan vede bır hayat felesefesi olan dostluk arkadaşlık ve sevgiydi. canlara engelli demek gelmıyor dılımden çünkü o küçücük yüreklerinde kocaman ve hiç bitmeyen bir sevgileri var. yüreğinde sevgisi olmayan insan engellidir.
bu org. sebeb olan yılmaz hocama ve site yonetıcılerımıze ve okul yonetıcılerıne bıze boyle bır gunu yaşattıkları için teşekkür ederim..
saygılraımla
köftelerin efendisi