Rahmetli dedem sıkı bir haber izleyicisiydi. Bende bu özelliğimi ondan aldım sanırım. Her akşam haber saatinde televizyonun karşısında ki ona özel olan tekli koltuğuna kurulur ve izlemeye başlardı. Bende tabii aynen dizinin dibine ilişirdim. Haberler de verilen görüntülerin sağ üst köşesin de olayın yeri / semti yazılır çoğu zaman. Ve dedem uzağı göremediğinde hep bana sorardı, ''Kızım oku bakalım nerde olmuş'', diye. Bende dediği gibi okuyup, kendisine söylerdim. Dedem birgün yine sordu o malum soruyu bana. Bu sefer televizyonun ekranında Arşiv yazıyordu.  Bende aynen yazdığı gibi söyledim. Dedemin bir yandan beni öpüşünü ve o attığı tatlı kahkahayı hiç unutamam. Çocuk aklı işte.
Canım benim, nur içinde yat.
__________________
Didem- 1986
0 RH (+)
_______________
Koku, tat, sıcak... Sende her aradığım vardı.
Seni soğuk bulanlar, ısıtamayanlardı.
|